Tezy
Prawo do zasiłku dla bezrobotnych powstaje z momentem spełnienia warunków ustawowych, oraz w sytuacji, gdy osoba bezrobotna dopełni stosownych formalności - rejestracji.
Artykuł 23 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1995 nr 1 poz. 1/, podobnie jak art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./, zawierający identyczne brzmienie "(...) iż, prawo do zasiłku przysługuje za każdy dzień po dniu zarejestrowania się (..)" oznacza, że bezrobotny, który spełnia wszystkie warunki ustawowe nabywa prawo do zasiłku z mocy prawa, a rejonowy urząd pracy jedynie zasiłek taki "przyznaje" i "wypłaca".
Podstawą "nieprzyznania" zasiłku dla bezrobotnych nie może być więc to, iż w momencie wydania decyzji istniał już odmienny stan prawny, jednakże nie został jeszcze ogłoszony w Dzienniku Ustaw.