Wyrok NSA oz. w Krakowie z 21 lutego 1989 r., SA/Kr 1116/88

Teza

1. W kontekście par. 10 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1987 r. w sprawie czynszów najmu za lokale mieszkalne i użytkowe /Dz.U. nr 40 poz. 230 ze zm./ art. 57 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165 ze zm./ nie ma zastosowania wobec osób, z którymi nie rozwiązano stosunku najmu i zobowiązano ich do opróżnienia mieszkania zakładowego.
2. Dla obciążenia byłego pracownika, zajmującego bez tytułu prawnego mieszkanie zakładowe, podwyższonym wynagrodzeniem za korzystanie z lokalu /par. 10 ust. 1 cyt. rozporządzenia/, wynajmujący jest obowiązany wykazać nie tylko fakt ustania stosunku pracy, lecz także to, że stosunek najmu lokalu został rozwiązany, a osobie zobowiązanej do opróżnienia lokalu nie przysługuje prawo do lokalu zamiennego /art. 57 ust. 3 Prawa lokalowego/.