Wyrok NSA oz. w Krakowie z 16 grudnia 1987 r., SA/Kr 1124/87

Teza

Jeżeli podatnik nie uiści odsetek za zwłokę, o których mowa w art. 20 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./, to organ podatkowy ustala ich wysokość w decyzji wydanej w trybie art. 5 ust. 3 powołanej ustawy.

Sentencja

1. oddala skargę.

Uzasadnienie

Izba Skarbowa w K. decyzją z 19.6.1987 r. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z 20.3.1987 r. w przedmiocie rozłożenia na raty skarżącemu T.Ż. zaległości podatkowej.

Decyzją organu podatkowego I instancji zaległość podatkową w podatku obrotowym i dochodowym w kwocie 389.939 zł rozłożono skarżącemu na 3 raty płatne miesięcznie od marca do maja 1987 r. Rozłożeniem na raty objęto także obliczone od tej zaległości podatkowej odsetki za zwłokę w kwocie 91.660 zł. Decyzję Izby Skarbowej T.Ż. zaskarżył do NSA i wniósł o jej uchylenie w części dotyczącej wyliczonych mu i rozłożonych na raty odsetek za zwłokę. Twierdził, że odsetki te są obliczone niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Dotyczą one bowiem prawdopodobnie zaliczek a nie należności podatkowej, której zapłatę rozłożono skarżącemu na raty.

Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi, stojąc na stanowisku, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W odpowiedzi na skargę podniesiono, że zdolność płatnicza podatnika, tj. osiągnięty przez niego obrót i dochód dawały mu możliwości zapłaty należności podatkowej w określonych w decyzji terminach.

Jeżeli idzie o odsetki, to brak było podstaw do kwestionowania ich wysokości w skardze do NSA, gdyż ustalenie ich nie nastąpiło w decyzji dotyczącej rozłożenia na raty zaległości podatkowej. Organ podatkowy, jedynie celem ochrony skarżącego przed jednorazowym ich ściągnięciem, rozłożył je na raty łącznie z zaległością podatkową.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu podatkowego I instancji w zakresie dotyczącym rozłożenia skarżącemu zaległości podatkowej na raty - nie są przez skarżącego, w skardze, w zasadzie, kwestionowane. Jego zarzuty ograniczają się tylko do postanowień tej decyzji odnoszących się do odsetek za zwłokę, których fakt istnienia skarżący w ogóle kwestionuje.

Należy stwierdzić, na co słusznie zwróciła uwagę Izba Skarbowa, że objęcie rozłożeniem na raty odsetek obliczonych skarżącemu od zaległości podatkowej, było podyktowane jedynie ochroną interesu skarżącego by nie musiał ich uiścić jednorazowo.

Postanowienie to w świetle obowiązujących przepisów nie rozstrzyga o obowiązku skarżącego w tym przedmiocie.

Jeżeli podatnik nie uiści odsetek za zwłokę, o których mowa w art. 20 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./, to organ podatkowy ustala ich wysokość w decyzji wydanej w trybie art. 5 ust. 3 tej ustawy.

W istniejącej sytuacji, w odniesieniu do odsetek należnych od zaległości podatkowej skarżącego, decyzja taka nie została jeszcze wydana. Określenie kwoty tych odsetek w decyzji rozkładającej skarżącemu zaległość podatkową na raty, nie ma charakteru decyzji ustalającej jej wysokość, o której mowa w art. 5 ust. 3 ustawy o zobowiązaniach podatkowych.

Zarzuty skarżącego w odniesieniu do należnych ewentualnie od niego odsetek są więc przedwczesne.

W tym stanie rzeczy Sąd opierając się na art. 207 par. 5 Kpa skargę oddalił.