Wyrok NSA oz. w Krakowie z 9 listopada 1994 r., SA/Kr 1219/94

Teza

Zamieszczenie w deklaracji podatkowej za miesiąc lipiec 1993 r. kwoty podatku obrotowego spełnia wymóg zawiadomienia, o którym mowa w par. 5 ust. 1 zarządzenia Ministra Finansów z dnia 12 maja 1993 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu obniżania należnego podatku od towarów i usług o kwoty podatku obrotowego oraz ewidencji, której prowadzenie zwalnia od obowiązku dokonywania spisu z natury /M.P. Nr 24 poz. 243/.

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną decyzję.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją uchylono "częściowo" decyzję Urzędu Skarbowego, odmawiającą Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc październik 1993 r., i orzeczono zwrot tej nadwyżki, w kwocie przekraczającej 196.640.000 zł. Izba Skarbowa nie uwzględniła zarzutu Spółki, iż winna jej być zwrócona m.in. kwota 146.640.000 zł równa kwocie podatku obrotowego, zawartej w cenach towarów nabytych przed 5.7.1993 r. lub pobranej przez Urząd Celny od towarów importowanych, a ustalonej wyłącznie dla towarów stanowiących zapasy Spółki przed rozpoczęciem ich sprzedaży w dniu 5.7.1993 r. Spółka kwotę 146.640.000 zł wykazała nad poz. 54 deklaracji podatkowej dla celów podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 1993 r. Przyjęła ona zarazem, iż w ten sposób poinformowała Urząd Skarbowy o kwocie podatku obrotowego. Izba Skarbowa nie zgodziła się z tym poglądem Spółki i potwierdziła stanowisko organu I instancji, że podanie samej kwoty podatku obrotowego bez objaśnienia jej charakteru nie jest informacją. W konsekwencji przyjęła, że Spółka utraciła prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku obrotowego.

W skardze na decyzję organu II instancji Spółka podniosła, że par. 5 zarządzenia Ministra Finansów z dnia 12 maja 1993 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu obniżania należnego podatku od towarów i usług o kwotę podatku obrotowego oraz ewidencji, której prowadzenie zwalnia od obowiązku dokonywania spisu z natury, /M.P. nr 24 poz. 243/ nie określa formy, w jakiej podatnik obowiązany jest poinformować Urząd Skarbowy o kwocie podatku obrotowego. Wykonanie powyższego obowiązku mogło zatem nastąpić poprzez zamieszczenie informacji w deklaracji podatkowej na lipiec 1993 r.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wyraziła pogląd, że użyte ww. przepisie prawnym słowa "z chwilą złożenia deklaracji podatkowej za lipiec 1993 r." oznaczają termin, w którym należało poinformować o kwocie podatku obrotowego. Nie można na ich podstawie wnioskować natomiast o formie złożenia informacji. Co więcej, analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, iż podatnik był obowiązany złożyć informację o kwocie podatku obrotowego niezależnie od złożenia deklaracji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga jest uzasadniona. Stanowisko organu II instancji zaprezentowane w odpowiedzi na skargę jest wewnętrznie sprzeczne. Z jednej strony organ ten twierdzi bowiem, że powołany przepis określa termin zawiadomienia Urzędu Skarbowego o kwocie podatku obrotowego i nie można na jego podstawie "rozstrzygać" o formie zawiadomienia, z drugiej dokonuje takiego rozstrzygnięcia przyjęcie, że zawiadomienie winno nastąpić obok deklaracji podatkowej. W związku z tym należy przyjąć, iż zawiadomieniem w terminie Urzędu Skarbowego o kwocie podatku obrotowego jest również zamieszczenie kwoty tego podatku w deklaracji podatkowej za miesiąc lipiec 1993 r. Następuje ono bowiem z chwilą złożenia tej deklaracji. Faktem bezspornym jest, że Spółka w deklaracji podatkowej za ten miesiąc zamieściła cyfrę "146.640.000 zł" obok słów "podatek do odliczenia w tys. zł". Nie określiła natomiast, że cyfra ta odnosi się do podatku obrotowego. Charakter tej kwoty wynikał jednak pośrednio z tej deklaracji. Spółka wykazała bowiem w niej podatek naliczony w kwocie 503.653.000 zł i podatek należny w kwocie 439.134.000 zł. Nadwyżka podatku naliczonego nad należnym wynosi 64.519.000 zł, a gdy się ją powiększy o wskazany podatek obrotowy, to wynosi 211.159.000 zł. Taką też kwotę Spółka wykazała do odliczenia należnego w następnym miesiącu. Należy przy tym zauważyć, że wzór deklaracji podatkowej VAT-7, wprowadzony zarządzeniem Ministra Finansów z dnia 12 maja 1993 r. /M.P. nr 24 poz. 240/, nie zawiera pozycji na podatek obrotowy, który można odliczyć od podatku należnego. Z kolei, zgodnie z par. 5 powołanego wcześniej zarządzenia Ministra Finansów z tej samej daty, podatnicy, których udział wartości sprzedaży na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej nie przekraczał 65 procent wartości sprzedaży ogółem w okresie od 4.4. do 4.7.1993 r., mieli prawo, przed odliczeniem podatku naliczonego od podatku należnego za miesiąc lipiec 1993 r., obniżyć podatek należny o kwotę podatku obrotowego do wysokości 50 procent kwoty podatku należnego za ten miesiąc. Spółka z takiego obniżenia skorzystała, kierując się tym przepisem zamieściła kwotę podatku obrotowego przed kwotą podatku naliczonego do odliczenia. Spółka dopiero w trakcie rozprawy przed tut. Sądem wyjaśniła, że najpierw odliczyła od podatku należnego podatek naliczony od kupna samochodu osobowego dla własnych potrzeb, a następnie o kwotę odliczenia /57.351.000 zł/ pomniejszyła podatek naliczony od odliczenia. Pełnomocnik Izby Skarbowej przyznał ten fakt. Kwestia ta wymaga wyjaśnienia przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Ustosunkowanie się do niej w niniejszym uzasadnieniu jest zbędnym. Zaskarżona decyzja podlega bowiem uchyleniu już z powodu bezpodstawnej odmowy zwrotu kwoty 146.640.000 zł.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 207 par. pkt 1 Kpa.