Wyrok NSA oz. w Krakowie z 20 kwietnia 1994 r., SA/Kr 1428/93

Tezy

Zgodnie z art. 6 Kpa organy administracji działają na podstawie przepisów prawa.

Decyzje administracyjne mogą być wydawane tylko na podstawie prawa powszechnie obowiązującego.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ przepisy gminne wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, o ile nie przewidują wyraźnie terminu późniejszego.

Oznacza to, iż uchwała rady gminy ustalająca stawki podatku od nieruchomości staje się prawem powszechnie obowiązującym najwcześniej z dniem ogłoszenia, o ile nie przewiduje wyraźnie terminu późniejszego.

W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję oparto na uchwale rady gminy z dnia 2 lutego 1993 r.

Ustalając podatek od nieruchomości za cały 1993 rok według przyjętych stawek w tej uchwale, organ podatkowy naruszył zasadę nie działania prawa wstecz.

Sąd - będąc związany tylko ustawami - nie może przejść do porządku dziennego nad łamaniem jednej z istotnych zasad praworządności - lex retro non agit.

W polskim systemie prawnym ustawodawca może /z wyjątkiem prawa karnego/ dokonać regulacji z przełamaniem powyższej zasady, a także ustalić, iż od pewnego momentu istniejące skutki prawne zdarzeń zaistniałych przed wejściem w życie nowej ustawy będą regulowane /od momentu wejścia jej w życie/ przez tą nową ustawę.

Trybunał Konstytucyjny uznaje przepisy prawa międzyczasowego za materię ustawową, która może być rozpatrywana tylko w płaszczyźnie uregulowań w aktach o randze ustawy /zob. orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 listopada 1986 r.- U 5/86 /OTK 1986 poz. 1/ oraz z dnia 28 maja 1986 r. - U 1/86 /OTK 1986 poz. 2/.

Dlatego oceniając legalność zaskarżonej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż oparta jest ona na podustawowym akcie normatywnym sprzecznym zarówno z ustawą o samorządzie terytorialnym jak i wynikającą z Konstytucji zasadą państwa prawnego.