Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA oz. w Krakowiez 27 października 1994 r., sygn. akt SA/Kr 1761/94

Teza

W odniesieniu do sprzedanego samochodu nie miały zastosowania postanowienia art. 53 ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, gdyż firma w okresie trzech miesięcy przed wejściem w życie ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym nie dokonała sprzedaży towarów dla osób fizycznych nie prowadzących działalności handlowej za kwotę wynoszącą ponad 65 procent sprzedaży ogółem w tym okresie.

Sentencja

skargę oddala.

Uzasadnienie

Izba Skarbowa w T. decyzją z dnia 7.05.1994 r. (...) utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w T. z dnia 8.02.1994 r. (...), którą ustalono Firmie Handlowej Eksport-Import "N." w T. podatek od towarów i usług za miesiąc listopad 1993 r. w kwocie 34.540.000 zł.

Strona skarżąca naliczyła za miesiąc kwiecień ten podatek w kwocie 8.199.000 zł - podczas gdy zdaniem organów podatkowych powinna uiścić go w kwocie 34.540.000 zł., różnica wyniosła 26.341.000 zł. Podwyżka podatku wynika z naliczenia go od sprzedanego przez tę firmę po 5.07.1993 r. samochodu marki Audi 80, który wchodził w skład zapasów na dzień 5.07.1993 r. Organy podatkowe przyjęły, że z uwagi na to, iż strona skarżąca od kwietnia do czerwca 1993 r. dokonywała sprzedaży towarów wyłącznie na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, nie miał do niej zastosowania art. 53 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./.

Strona skarżąca od dnia 5 lipca 1993 r. nie mogła sprzedawać posiadanych przez tą datą towarów według dotychczasowych zasad i stawek podatku obrotowego - art. 53 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - z uwagi na to, że w ostatnich trzech miesiącach przed wejściem w życie tej ustawy sprzedaż towarów na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej nie stanowiła ponad 65 procent sprzedaży ogółem.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym sprzedaż powyższego samochodu winna być opodatkowana według 22 procent stawki.

Decyzję Izby Skarbowej w T. firma "N." zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. W skardze strona skarżąca nie przeczy, że zgodnie z obowiązującymi przepisami sprzedaż samochodu marki Audi 80 powinna być opodatkowana podatkiem VAT według 22 procent stawki. Nie dokonano tego z tych względów, że po sporządzeniu remanentu na dzień 5.07.1993 r. strona skarżąca uzyskała informacje w Urzędzie Skarbowym w T., że przy sprzedaży towarów objętych remanentem stosuje się przepisy podatkowe obowiązujące przed 5.07.1993 r.

Izba Skarbowa w T. wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę podniesiono, że skoro strona skarżąca w okresie od kwietnia do czerwca 1993 r. dokonywała sprzedaży towarów wyłącznie na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, to nie może ona korzystać z uregulowań zawartych w art. 53 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. Zgodnie z przepisami zarządzenia Ministra Finansów z dnia 12 maja 1993 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu obniżania należnego podatku od towarów i usług o kwoty podatku obrotowego oraz ewidencji. której prowadzenie zwalnia od obowiązku dokonywania spisu z natury /M.P. nr 24 poz. 243/, strona skarżąca mogła tylko obniżyć należny podatek od towarów i usług o podatek obrotowy zawarty w cenach towarów nabytych przed dniem 5.07.1993 r. na zasadach i warunkach określonych w tym zarządzeniu. Nie mogła natomiast sprzedawać samochodu według dotychczasowych zasad i stawek podatku obrotowego. Art. 53 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym miał zastosowanie przy sprzedaży z zapasów towarów przez podatników świadczących usługi w zakresie handlu i gastronomii dla osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej, których sprzedaż na rzecz tych osób w ciągu ostatnich trzech miesięcy przed dniem wejścia w życie ustawy wynosiła 65 procent sprzedaży ogółem /czyli tzw. detalistów/.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym sprzedaż winna być opodatkowana według 22 procent stawki.

Zdaniem Izby Skarbowej nie zasługuje na uwzględnienie, że przyczyną wadliwego obliczenia przez stronę skarżącą podatku od sprzedaży samochodu po dniu 5 lipca 1993 r. była błędna informacja uzyskana przez stronę skarżącą w Urzędzie Skarbowym w T. Strona skarżąca nie dysponuje w tej kwestii żadnym dowodem, który by uzasadniał czy uprawdopodobniał podnoszony przez nią zarzut. Gdyby rzeczywiście firma "N." miała wątpliwości, co do opodatkowania posiadanych przez nią towarów na dzień 5.07.1993 r., to powinna się zwrócić w tej sprawie pisemnie do Urzędu Skarbowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podatek od towarów i usług za miesiąc listopad 1993 r. wymierzony został Firmie Eksport-Import "N." w T. zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./.

W odniesieniu do sprzedanego przez firmę "N." samochodu marki Audi 80 nie miały zastosowania postanowienia art. 53 ust. 5 tej ustawy, gdyż firma ta w okresie trzech miesięcy przed wejściem w życie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie dokonała sprzedaży towarów dla osób fizycznych nie prowadzących działalności handlowej za kwotę wynoszącą ponad 65 procent sprzedaży ogółem w tym okresie.

Powoływanie się przez stronę skarżącą na to, że dokonała wadliwego obliczenia podatku od sprzedanego samochodu Audi 80 wskutek błędnej informacji uzyskanej w Urzędzie Skarbowym w T. nie została w postępowaniu podatkowym niczym uprawdopodobniona, jak to zasadnie podkreśliła Izba Skarbowa.

Nieobojętna jest w tej kwestii i ta okoliczność, że kwestia, co do której strona skarżąca według jej twierdzenia miała wątpliwości, jest w przepisach uregulowana stosunkowo jasno i zastosowanie jej w praktyce nie powinno było budzić wątpliwości.

W tym stanie rzeczy skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd opierając się na art. 207 par. 5 Kpa orzekł jak w sentencji

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.