Wyrok NSA oz. w Krakowie z 18 grudnia 1996 r., SA/Kr 1777/95

Teza

Zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania /Dz.U. nr 21 poz. 86 ze zm./, okresowe zwolnienia od podatku dochodowego, do których podatnicy nabyli uprawnienia przed 1 stycznia 1992 r., pozostają w mocy do czasu ich wygaśnięcia. Przepis ten dotyczy m.in.. ulg inwestycyjnych w podatku dochodowym od osób prawnych, o których mowa w rozporządzeniu z dnia 28 czerwca 1982 r. w sprawie zasad i wysokości opodatkowania podatkiem dochodowym banków i innych instytucji finansowych oraz Państwowego Monopolu Loteryjnego /Dz.U. nr 22 poz. 157/.

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną decyzję w przedmiocie zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zaskarżona decyzja wydana została przedwcześnie przed wyjaśnieniem wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (...), okresowe zwolnienia od podatku dochodowego, do którego podatnicy nabyli uprawnienia przed 1 stycznia 1992 r. pozostają w mocy do czasu ich wygaśnięcia.

Przepis ten dotyczy m.in. ulg inwestycyjnych w podatku dochodowym od osób prawnych, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 198? r. w sprawie zasad i wysokości opodatkowania podatkiem dochodowym banków i innych instytucji finansowych oraz Państwowego Monopolu Loteryjnego /Dz.U. nr 22 poz. 157/. W niniejszej sprawie istotne było ustalenie, w stosunku do jakich nakładów inwestycyjnych w związku z budową budynku bankowego strona skarżąca nabyła uprawnienie przed 1 stycznia 1992 r. Istotne dla rozstrzygnięcia tej kwestii są postanowienia planu inwestycyjnego z roku 1986, dotyczącego budynku bankowego realizowanego przez stronę skarżącą. Jeżeli plan ten, zgłoszony organowi podatkowemu przewidywał realizację budynku łącznie z jego wyposażeniem w urządzenia, o których mowa w powołanym wyżej rozporządzeniu, to należy przyjąć, że strona skarżąca na podstawie art. 39 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nabyła uprawnienie do ulgi inwestycyjnej przy zrealizowaniu tych zadań po 1 stycznia 1992 roku, w okresie przewidzianym przepisami rozporządzenia powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 198? r. Tej okoliczności w toku postępowania podatkowego nie wyjaśniono, mimo że ma ona istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

W tym stanie rzeczy skoro zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa art. 7, art. 77 i art. 107 Kpa, Sąd opierając się na art. 22 ust 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 oraz art. 55 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzekł jak w sentencji.