Wyrok NSA oz. w Krakowie z 12 stycznia 1995 r., SA/Kr 2065/94

Teza

Żądanie strony skarżącej o wypłatę oprocentowania od kwoty zwróconego jej /zaliczonego na inny podatek/ podatku dochodowego za rok 1989, obliczonego od dodatnich różnic kursowych od dnia w którym ten podatek został zapłacony do dnia kiedy go zwrócono, nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa podatkowego.

Sentencja

skargę oddala.

Uzasadnienie

Izba Skarbowa w K. decyzją z dnia 28.06.1994 r. (...) utrzymała w mocy decyzję I Urzędu Skarbowego K. - Śródmieście z dnia 13.05.1994 r. (...), którą odmówiono Przedsiębiorstwu Eksportu Wewnętrznego "P." oddział w K. wypłacenia odsetek od nadpłaconego podatku dochodowego za rok 1989 z tytułu opodatkowania różnic kursowych.

W uzasadnieniu decyzji obu instancji stwierdzono, że brak jest podstawy prawnej do wypłacenia stronie skarżącej przedmiotowych odsetek z tego względu, że nadpłata podatku dochodowego z tytułu dodatnich różnic kursowych za rok 1989 powstała w związku z przedłożoną przez stronę skarżącą deklaracją o wysokości dochodów osiągniętych w roku 1989.

Podatek dochodowy za rok 1989 zapłacony został przez samą stronę skarżącą na podstawie dokonanego przez nią obliczenia i złożonej deklaracji /zeznania/. W sprawie wysokości tego podatku nie wydano decyzji na podstawie art. 5 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Decyzją taką nie była decyzja Izby Skarbowej w K. z dnia 27.04.1990 r. (...) wydana w sprawie weryfikacji sprawozdania finansowego strony skarżącej za rok 1989.

Zdaniem organów podatkowych, zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./, dniem powstania nadpłaty podatku dochodowego za rok 1989 jest dzień 29.04.1994 r., w którym strona skarżąca złożyła w 1994 r. zeznanie, z którego wynika nadpłata podatku dochodowego za rok 1989.

Decyzję Izby Skarbowej w K. Przedsiębiorstwo Eksportu Wewnętrznego "P." oddział w K. zaskarżyło do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie.

W skardze podniesiono, że nadpłatę podatku dochodowego za rok 1989 w kwocie 1.263.216.000 starych złotych zaliczono na podatek dochodowy za rok 1994.

Strona skarżąca twierdziła, że wpłacając w roku 1990 podatek dochodowy od różnic kursowych walut obcych wykonała ona obowiązek podatkowy nałożony na nią decyzją Izby Skarbowej w K. z dnia 27.04.1990 r. w sprawie weryfikacji sprawozdania finansowego strony skarżącej za rok 1989. W tej sytuacji za datę powstania nadpłaty należy przyjąć dzień dokonania zapłaty należnej części podatku dochodowego za rok 1989, tj. dzień 28.04.1990 r. Wcześniejsza decyzja I Urzędu Skarbowego K. - Śródmieście z dnia 26.04.1993 r. wydana w sprawie nadpłaty podatku dochodowego za rok 1989 stanowiła jednocześnie ustalenie zobowiązania podatkowego w postaci korekty decyzji Izby Skarbowej w K. z dnia 27.04.1990 r.

Izba Skarbowa w K. wniosła o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę podniesiono, że zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o zobowiązaniach podatkowych oprocentowaniu podlegają nadpłaty, które są następstwem uchylenia lub zmiany decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego, tj. decyzji wydanej na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych.

W przedmiotowej sprawie decyzji takiej nie wydano. Strona skarżąca sama obliczała podatek w roku 1989 i zadeklarowała go zarówno w zeznaniu z dnia 5.02.1990 r. jak i w zeznaniu z dnia 4.05.1990 r.

Decyzja w sprawie weryfikacji sprawozdania finansowego nie jest decyzją ustalającą zobowiązanie podatkowe. Strona skarżąca zadeklarowała w zeznaniu podatkowym z dnia 5.02.1990 r. i zapłaciła podatek dochodowy za rok 1989 z tytułu różnic kursowych prawie trzy miesiące przed wydaniem przez Izbę Skarbową w K. decyzji w sprawie weryfikacji jej sprawozdania finansowego za rok 1989.

W wyroku NSA z dnia 23 września 1992 r., III SA 1524/91 wyrażono pogląd, że decyzje wydane przez izby skarbowe na podstawie par. 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 1990 r. w sprawie weryfikacji rocznych bilansów przedsiębiorstw państwowych, wysokości opłat za weryfikację oraz szczegółowych praw i obowiązków biegłych księgowych /Dz.U. nr 62 poz. 361/ nie są decyzjami ustalającymi wysokość zobowiązania podatkowego w rozumieniu przepisów podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przedsiębiorstwo Eksportu Wewnętrznego "P." oddział w K. zapłaciło podatek dochodowy od osób prawnych za rok 1989 na podstawie złożonego przez siebie zeznania /deklaracji/ w roku 1990. W sprawie wysokości tego podatku nie została wydana decyzja organu podatkowego na podstawie art. 5 ustawy o zobowiązaniach podatkowych.

Decyzja Izby Skarbowej z dnia 27.04.1990 r. (...) wydana w sprawie weryfikacji sprawozdania finansowego strony skarżącej za rok 1989 nie była, w rozumieniu prawa podatkowego, decyzją ustalającą stronie skarżącej podatek dochodowy za rok 1989 /wyrok NSA z dnia 23 września 1992 r., III SA 1524/92 - Wokanda 1993 nr 5 str. 18 i wyrok NSA z dnia 8 października 1993 r. III 565/93 - Prawo Gospodarcze 1994 nr 3 str. 15/.

Zwrot podatku dochodowego zapłaconego przez stronę skarżącą za rok 1989 z tytułu dodatnich różnic kursowych nastąpił w następstwie złożonej przez stronę skarżącą w dniu 28.04.1994 r. skorygowanej deklaracji podatku dochodowego za rok 1989.

Żądanie strony skarżącej o wypłatę oprocentowania od kwoty zwróconego jej /zaliczonego na inny podatek/ podatku dochodowego za rok 1989, obliczonego od dodatnich różnic kursowych od dnia w którym ten podatek został zapłacony do dnia kiedy go zwrócono, nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa podatkowego.

W tym stanie rzeczy skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd opierając się na art. 207 par. 5 Kpa orzekł jak w sentencji.