Wyrok NSA oz. w Krakowie z 11 maja 1995 r., SA/Kr 412/95

Teza

W związku z tym, że przepis art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm. / obowiązuje w zmienionej wersji od dnia 1 stycznia 1994 r., to oprocentowanie nadpłaty związane z przekroczeniem przez organ podatkowy terminu do zwrotu nadpłaty w odniesieniu do zobowiązań podatkowych powstających inaczej niż w drodze wydania i doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego - powstaje najwcześniej z datą 1 stycznia 1994 r.

Uzasadnienie

Urząd Skarbowy w T. decyzją z dnia 4 października 1994 r. określił Urszuli i Stefanowi M. podatek dochodowy za rok 1992 w kwocie niższej od tej jaką wykazali oni w zeznaniu podatkowym złożonym w dniu 29 marca 1993 r.

Skarżący wykazali w zeznaniu podatkowym podatek w kwocie 21.108.000 zł, zaś Urząd Skarbowy w T. określił go w kwocie 20.334.000 zł. Nadpłata podatku w kwocie 774.000 zł została skarżącemu zwrócona już w dniu 23 lipca 1994 r.

W związku ze zwrotem nadpłaty ustalono skarżącym powołując się na art. 29 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ kwotę 280.000 zł z tytułu oprocentowania tej nadpłaty od dnia 1 stycznia 1994 r. do dnia 13 lipca 1994 r.

Izba Skarbowa w T. decyzją z dnia 28 grudnia 1994 r. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w T. z dnia 4 października 1994 r.

W decyzji tej podtrzymano stanowisko organu I instancji, że w niniejszej sprawie nadpłata podatku dochodowego skarżących za 1992 r. podlegała oprocentowaniu zgodnie z art. 29 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, według jego treści obowiązującej od 1 stycznia 1994 r. dopiero od tego dnia do dnia zwrotu nadpłaty tj. do dnia 13 lipca 1994 r. W okresie przed 1 stycznia 1994 r. przepis ten w poprzedniej wersji nie przewidywał oprocentowania nadpłat, które nie powstały w wyniku zmiany decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe.

Decyzję Izby Skarbowej w T. z dnia 28 grudnia 1994 r. Urszula i Stefan M. zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. W skardze podnieśli, że odsetki od nadpłaty podatku dochodowego za rok 1992, w świetle postanowień art. 29 ustawy o zobowiązaniach podatkowych przysługują im od dnia 29 marca 1993 r., a nie dopiero od dnia 1 stycznia 1994 r.

Izba Skarbowa w T. wniosła o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W świetle art. 29 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych w wersji obowiązującej do dnia 31 grudnia 1993 r. oprocentowaniu podlegały tylko nadpłaty wynikłe w związku z uchyleniem lub zmianą decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Zmieniona treść tego przepisu, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 1994 r. przewiduje oprocentowanie nadpłat powstałych z innych tytułów a nie tylko w następstwie zmiany lub uchylenia decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe.

Zgodnie z obecnie obowiązującym od dnia 1 stycznia 1994 r. brzmieniem art. 29 ustawy o zobowiązaniach podatkowych w przypadku podatku dochodowego od osób fizycznych nadpłata tego podatku powstaje w dniu złożenia przez podatnika zeznania podatkowego. Jeżeli organ podatkowy nie zwróci podatnikowi nadpłaty w ciągu trzech miesięcy od jej powstania, to nadpłata taka podlega oprocentowaniu.

W sprawie jest rzeczą bezsporną, że nadpłata podatku nie została skarżącym zwrócona w tym terminie. Z uwagi jednak na to, że art. 29 ustawy o zobowiązaniach podatkowych w wersji obecnie obowiązującej wszedł w życie z dniem 1 stycznia 1994 r. a nadpłata została skarżącym zwrócona w dniu 13 lipca 1994 r., skarżącym przysługiwało oprocentowanie tej nadpłaty dopiero od dnia wejścia w życie art. 29 ustawy o zobowiązaniach podatkowych w nowym brzmieniu, tj. od dnia 1 stycznia 1994 r. do dnia 13 lipca 1994 r.

Art. 29 ustawy o zobowiązaniach podatkowych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 1994 r. nie przewidywał oprocentowania nadpłat powstałych w taki sposób w jaki powstała nadpłata podatku dochodowego skarżących za rok 1992.

Żądanie skarżących przyznania im oprocentowania od nadpłaty podatku za okres przed 1 stycznia 1994 r. jest w świetle powyższego nieuzasadnione.