Wyrok NSA oz. w Krakowie z 8 lutego 1996 r., SA/Kr 64/95

Teza

1. Ujemne różnice kursowe walut z tytułu zobowiązań określonych w walutach obcych mogą być uwzględnione jako koszt uzyskania przychodów w czasie, w którym te zobowiązania zostały lub zostaną uregulowane.
2. To że ujemne różnice kursowe walut obcych wyliczone na podstawie przepisów o rachunkowości mają wpływ na wynik finansowy za dany rok nie oznacza, że muszą one mieć wpływ na ustalenie dochodu lub straty za ten rok dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.
3. O tym, które przychody i koszty uwzględnia się przy ustalaniu podstawy opodatkowania lub straty w podatku dochodowym od osób prawnych decydują przepisy ustawy o tym podatku.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zgodnie z postanowieniem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursów średnich ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski z dnia poniesienia kosztu. Jeżeli koszty te są wyrażone w walutach obcych, a między dniem zarachowania a dniem zapłaty występują różne kursy walut, koszty te odpowiednio podwyższa się lub obniża o różnice wynikające z zastosowania kursu sprzedaży walut z dnia zapłaty.

W świetle powyższego przepisu ujemne różnice kursowe walut z tytułu zobowiązań strony skarżącej określonych w walutach obcych mogły być uwzględnione jako koszty uzyskania przychodów w czasie, w którym te zobowiązania zostały lub zostaną uregulowane.

Wyliczenie przez stronę skarżącą ujemnych różnic kursowych walut z zobowiązań skarżącej Spółki w walutach obcych, które istniały na koniec 1992 r. mimo, że zobowiązania te nie zostały w r. 1992 uregulowane nie dawało podstawy do uznania tak wyliczonych ujemnych kursów walut, jako kosztów uzyskania przychodów.

To, że na podstawie przepisów kodeksu handlowego i przepisów dotyczących rachunkowości wyliczone ujemne różnice kursowe walut obcych miały wpływ na wynik finansowy strony skarżącej za rok 1992 nie oznacza, że musiały one mieć wpływ na ustalenie dochodu lub straty za ten rok dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

O tym które przychody i koszty uwzględnia się przy ustalaniu podstawy opodatkowania lub straty w podatku dochodowym od osób prawnych decydują przepisy ustawy o tym podatku.

W świetle przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych ujemne różnice kursowe walut obcych wyliczone przez stronę skarżącą na koniec 1992 roku od jej zobowiązań w walutach obcych, które w tym roku nie zostały uregulowane nie mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów za ten rok przy obliczaniu dochodu lub straty dla celów podatkowych.

W tym stanie rzeczy Sąd opierając się na art. 207 par. 5 Kpa orzekł jak w sentencji.