Wyrok NSA oz. w Krakowie z 22 grudnia 1994 r., SA/Kr 653/94

Teza

Z uwagi na to, że z tytułu podatku dochodowego za rok 1991 rozliczała się imieniem całego (...) Banku Rozwoju SA w Ł. w tym wszystkich jego oddziałów w Polsce centrala tego banku w Urzędzie Skarbowym Ł.-Ś., o ewentualnej nadpłacie lub niedoborze w zakresie podatku dochodowego za rok 1991 decydował Urząd Skarbowy Ł.-Ś., jako organ podatkowy właściwy do rozliczania podatku dochodowego w 1991 r. (...) Banku Rozwoju SA w Ł..

Sentencja

skargę oddala.

Uzasadnienie

Izba Skarbowa w K. decyzją z dnia 14.01.1994 r. (...) utrzymała w mocy decyzję II Urzędu Skarbowego K-Ś. w K. z dnia 10.09.1993 r. (...), którą odmówiono (...) Bankowi Rozwoju SA w Ł. - Oddział Operacyjny w K. wypłaty oprocentowania na podstawie art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./ od dodatkowo naliczonego i nienależnie uiszczonego podatku dochodowego za rok 1991 wraz z odsetkami.

(...) Bank Rozwoju SA Oddział Operacyjny w K. wpłacił w formie zaliczek na podatek dochodowy za rok 1991 na konto Urzędu Skarbowego K.-Ś. 1.915.356.400 zł. W trzeciej z kolei skorygowanej deklaracji podatkowej za rok 1991 złożonej w tym urzędzie skarbowym w dniu 26.06.1992 r. po drugiej wersji bilansu podatek ten został określony i uiszczony w kwocie 1.874.177.200 zł. Kwota podatku dochodowego w tej wysokości została następnie określona przez Urząd Kontroli Skarbowej w K., w wyniku kontroli z dnia 2.07.1992 r. wydanego przez inspektora kontroli skarbowej.

Decyzją z dnia 22.07.1993 r. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej stwierdził nieważność wyniku kontroli z dnia 2.07.1992 r. wydanego przez inspektora kontroli skarbowej z K. Po wydaniu tej ostatniej decyzji (...) Bank Rozwoju w dniu 9.08.1993 r. wystąpił do Urzędu Skarbowego K.-Ś. o zwrot dodatkowo naliczonego i nienależnie uiszczonego podatku dochodowego za rok 1991 wraz z należnymi odsetkami. W wyniku tego pisma Urząd Skarbowy K.-Ś. w dniu 2.09.1993 r. zwrócił (...) Bankowi Rozwoju Oddział Operacyjny w K. 1.786.468.300 zł pomniejszając wpłaconą wcześniej kwotę 1.874.177.200 zł o 5 procent udział przekazany na rzecz Gminy K. II Urząd Skarbowy K.-Ś. po ustaleniu, że (...) Bank Rozwoju SA w Ł. złożył w Urzędzie Skarbowym Ł.-Ś. zeznanie podatkowe w zakresie podatku dochodowego za rok 1991 obejmujące wyniki centrali i wszystkich oddziałów tego banku i uwzględnił w nim wpłatę w kwocie 1.874.177.000 zł dokonaną przez oddział tego banku w K., zażądał w dniu 30.09.1993 r. od tego oddziału, by wpłacił na jego konto wcześniej zwróconą mu kwotę 1.780.468.300 zł. Kwota ta w dniu 30.09.1993 r. została wpłacona na konto Urzędu Skarbowego K.-Ś.

W odniesieniu do obecnego żądania strony skarżącej organy podatkowe obu instancji uznały, że w świetle postanowień art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./ brak jest podstawy do wypłaty stronie skarżącej oprocentowania od kwoty 1.874.177.000 zł. Oprocentowanie o jakim mowa w tym przepisie dotyczy nadpłat wynikłych w związku z uchyleniem lub zmianą decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego.

W przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacją. (...) Bank Rozwoju Oddział Operacyjny w K. złożył zeznanie podatkowe przed wydaniem przez inspektora kontroli skarbowej Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wyniku kontroli z dnia 2.07.1993 r. Wynik ten zgodnie z art. 5 ust. 3 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy o zobowiązaniach podatkowych nie ustalał, ale jedynie określał zobowiązanie Oddziału Operacyjnego Banku w K. w zakresie podatku dochodowego. Wynik kontroli nie został uchylony ani zmieniony, lecz stwierdzona została jego nieważność z uwagi na niewłaściwość miejscową organu, który go wydał.

Wpłacona przez oddział w K. kwota podatku dochodowego została objęta rozliczeniem podatku dochodowego za rok 1991 przez (...) Bank Rozwoju SA w Ł. w Urzędzie Skarbowym Ł.-Ś.

Decyzję Izby Skarbowej w K. (...) Bank Rozwoju występujący obecnie po zmianie nazwy jako "BIG Bank" SA w W. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie.

W skardze stwierdzono, że żądanie strony skarżącej dotyczy odsetek od nienależnie uiszczonego podatku dochodowego za rok 1991 oraz kwotę równą udziałowi w podatku odprowadzoną na rzecz Gminy K. na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 1990 r. o dochodach gmin i zasadach ich subwencjonowania w 1991 r. Zdaniem strony skarżącej wynik kontroli inspektora kontroli skarbowej w K. z dnia 2.07.1992 r., dotyczący ustalenia podatku dochodowego za rok 1991 od Oddziału Operacyjnego strony skarżącej w K., wywiera ten sam skutek co decyzja ostateczna organu podatkowego ustalająca zobowiązanie podatkowe o jakiej mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Stwierdzenie zaś nieważności wyniku kontroli z dnia 2.07.1992 r. wywiera takie same następstwa jak uchylenie decyzji. Odsetki za zwłokę, o których mowa w art. 29 ust. 2 ustawy o zobowiązaniach podatkowych przysługują wówczas, gdy stwierdzono nieważność decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe.

Skoro II Urząd Skarbowy K.-Ś. po wydaniu decyzji przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia 22.07.1993 r. zwrócił Oddziałowi Operacyjnemu Banku w K. kwotę 1.780.468.300 zł wpłaconą tytułem podatku dochodowego za rok 1991, to winien zwrócić także kwotę, która przekazana została Gminie K. oraz oprocentowanie od tych kwot za okres od wydania wyniku kontroli do czasu zwrotu tego podatku.

Izba Skarbowa w K. wniosła o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę podniesiono, że podatnikowi należy się oprocentowanie nadpłaty tylko w przypadku gdy nadpłata powstała w związku z uchyleniem lub zmianą decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego, tj. decyzji o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie zaistniała. Wpłacone przez (...) Oddział Operacyjny (...) Banku Rozwoju SA zaliczki na podatek za rok 1991 nie stanowiły w ciągu tego roku nadpłaty i nadpłata taka nie została wykazana przez ten oddział w rocznym zeznaniu podatkowym.

W związku z tym, że rozliczenie roczne z tytułu podatku dochodowego za rok 1991 sporządzała w imieniu całego banku centrala tego banku w Ł., to ta centrala a nie oddział w K. winna otrzymać zwrot nadpłaconego podatku. W tej sytuacji roszczenie o zwrot nadpłaty wobec II Urzędu Skarbowego K.-Ś. jest bezpodstawne, ponieważ urząd ten nie jest organem właściwym w przedmiotowej sprawie. Właściwym urzędem do dokonania zwrotu nadpłaty jest Urząd Skarbowy w Ł., ponieważ siedzibą podatnika jest Ł. a nie K. W decyzji zwrócono też uwagę na to, że ustawa o zobowiązaniach podatkowych nie określa sankcji dla organów podatkowych za niedotrzymanie terminu zwrotu nadpłaty.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Z uwagi na to, że z tytułu podatku dochodowego za rok 1991 rozliczała się imieniem całego (...) Banku Rozwoju SA w Ł. w tym wszystkich jego oddziałów w Polsce centrala tego banku w Urzędzie Skarbowym Ł.-Ś., o ewentualnej nadpłacie lub niedoborze w zakresie podatku dochodowego za rok 1991 decydował Urząd Skarbowy Ł.-Ś., jako organ podatkowy właściwy do rozliczenia podatku dochodowego w 1991 r. (...) Banku Rozwoju SA w Ł..

Twierdzenia skargi i pism procesowych pełnomocników (...) Banku Rozwoju SA, noszącego obecnie nazwę "BIG Bank" SA w W., nie uwzględniły treści pisma (...) Banku Rozwoju SA w Ł. z dnia 21.09.1993 r. nr DKIR 2/2//9/93 skierowanego do oddziału tego banku w K. W piśmie tym stwierdzono, że ponieważ część oddziałów w roku podatkowym 1991 zamknęła swą działalność niedoborem, w oparciu o art. 21 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, roczne zeznanie podatkowe w zakresie podatku dochodowego sporządziła centrala banku za cały rok podatkowy. W zeznaniu tym /rozliczeniu/ uwzględniono wpłatę zaliczek w wysokości 1.874.177.200 zł dokonaną przez oddział w K. Od tej właśnie kwoty domaga się strona skarżąca oprocentowania.

Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że wpłaty na poczet podatku dochodowego nie zostały dokonane przez (...) Oddział (...) Banku Rozwoju w następstwie wyniku kontroli skarbowej z dnia 2.07.1993 r., lecz na podstawie wcześniej złożonej przez ten oddział deklaracji dotyczącej zaliczek na podatek dochodowy za rok 1991 jak i deklaracji dotyczącej rozliczenia rocznego. Oddział (...) Banku Rozwoju SA składając roczną deklarację dotyczącą podatku dochodowego nie poinformował Urzędu Skarbowego K.-Ś., że imieniem całego banku, w tym wszystki jego oddziałów terenowych, rozliczenia z tytułu podatku dochodowego będzie dokonywała centrala tego banku w Ł..

W tym stanie rzeczy skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa Sąd opierając się na art. 207 par. 5 Kpa orzekł jak w sentencji.