Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Wyrok NSA oz. w Krakowie z 7 listopada 1994 r., SA/Kr 674/94

WyrokprawomocneNSA oz. w Krakowie·7 listopada 1994 r.

Teza

Samorząd lokalny ma prawo swobodnie określać asortyment sprzedawanych towarów, nawet jeśli narusza to wcześniej uzyskaną koncesję.

Regulamin targowiska, wydany na podstawie art. 9 dekretu z dnia 2 sierpnia 1951 r. o targach i targowiskach /Dz.U. nr 41 poz. 312 ze zm./ zawiera przepisy gminne o charakterze powszechnie obowiązującym, nie musi zatem być zgodnym z wydanymi wcześniej aktami indywidualnymi, jak również wydane wcześniej akty indywidualne nie stanowią dla niego determinanty prawnej.

Odwrotnie: akty indywidualne powinny być zgodne z aktami powszechnie obowiązującymi.

Uzasadnienie

Rada Miasta K. podjęła uchwałę w sprawie regulaminów targowisk. Uchwała ta zawiera m.in. załącznik, będący regulaminem jednego z targowisk. par. 2 ust. 4 tego załącznika stanowi, że "obowiązuje zakaz wnoszenia, sprzedaży oraz spożywania alkoholu na targowisku, a także prowadzenia działalności handlowej w stanie wskazującym na spożycie alkoholu. Osoby nie przestrzegające zakazu będą usuwane z terenu targowiska".

Zacytowany fragment uchwały zakwestionował Zygmunt S. Prowadzi on przedsiębiorstwo handlowe, zajmujące się hurtowym obrotem piwa. Zygmunt S. posiadający koncesję na prowadzenie obrotu hurtowego piwem m.in. na placu, którego dotyczy wspomniany regulamin, został wezwany do zaprzestania tej działalności przez dyrektora Przedsiębiorstwa Przewozowo-Usługowego, które prowadzi plac. Nie godząc się z tym wezwaniem i traktując je jako decyzję administracyjną Zygmunt S. wniósł "odwołanie" do Urzędu Miasta, a następnie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na wyżej wymienioną uchwałę Rady Miasta, po uprzednim wezwaniu do usunięcia jej wad. Skarżący stwierdza, że uchwała narusza jego uprawnienia wynikające z posiadanej koncesji, a także naraża go na szkody związane z koniecznością likwidacji dotychczasowej działalności firmy handlowej.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie. Podnosi on, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, rada gminy może swobodnie normować w regulaminach targowisk formę sprzedaży i dopuszczenie albo wyłączenie ze sprzedaży określonych kategorii towarów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Art. 9 obowiązującego dekretu z dnia 2 sierpnia 1951 r. o targach i targowiskach stanowi, że "regulamin targowiska określa w szczególności: 1/ warunki dopuszczenia do sprzedaży na targowisku, 2/ towary dopuszczone do handlu". Dekret ten nie wprowadza podziału na handel hurtowy i detaliczny. Rada Miasta, będąc organem właściwym do uchwalenia regulaminu targowiska, mogła zatem swobodnie określić asortyment sprzedawanych towarów także na targowisku, o którym mowa w niniejszej sprawie.

Jednocześnie należy zauważyć, że regulamin targowiska zawiera przepisy gminne o charakterze powszechnie obowiązującym, nie musi zatem być zgodny z wydanymi wcześniej aktami indywidualnymi, jak również wydane wcześniej akty indywidualne nie stanowią dla niego determinanty prawnej. Odwrotnie: akty indywidualne powinny być zgodne z aktami powszechnie obowiązującymi. Dlatego też zarzut, że zaskarżona uchwała naruszyła uprawnienia skarżącego, wynikające z koncesji, nie może być wzięty pod uwagę. Tłumaczy on jedynie legitymację skargową Zygmunta S. zgodnie z art. 101 ustawy o samorządzie terytorialnym. Naczelny Sąd Administracyjny ocenia jednak zaskarżone do niego akty z punktu widzenia zgodności z obiektywnym porządkiem prawnym i naruszenie indywidualnego uprawnienia nie stanowi w myśl obowiązujących przepisów podstawy do uchylenia atu, a tylko podstawę legitymacji do złożenia skargi z art. 101 ustawy o samorządzie terytorialnym.

W konkluzji należy zatem stwierdzić, że zaskarżona uchwała nie narusza prawa, toteż Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 par. 5 w zw. z art. 216a par. 1 Kpa skargę na nią oddalił.

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.