Wyrok NSA oz. w Krakowie z 20 września 1988 r., SA/Kr 774/88

Teza

Koszty poniesione przez obdarowanego w związku ze sprzedażą przedmiotu darowizny nie są długiem ani ciężarem darowizny, o jakim mowa w art. 7 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn /Dz.U. nr 45 poz. 207 ze zm./.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę Stefana Sz., na decyzję Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 3 czerwca 1988 r. w przedmiocie ustalenia podatku od darowizny.

Uzasadnienie

Izba Skarbowa w Krakowie decyzją nr W.III-2/823/6-32/88 z dnia 3 czerwca 1988 r. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w K. z dnia 29 lutego 1988 r., którą wymierzono Stefanowi Sz. podatek od spadków i darowizn w wysokości 627.000 zł z tytułu otrzymanego przez niego w 1987 r. w formie darowizny z zagranicy zestawu komputerowego, którego wartość ustalono na 2.800.000 zł.

Decyzję Izby Skarbowej Stefan Sz. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnej w części ustalającej mu podatek od podstawy opodatkowania wyższej od 2.380.000 zł, wnosząc o jej uchylenie w tym zakresie. Nie negując faktu otrzymania darowizny z zagranicy ani jej wartości, twierdził, że zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn należało za podstawę opodatkowania przyjąć wartość czystą otrzymanej darowizny w wysokości 2.380.000 zł, to jest pomniejszając wartość 2.800.000 zł o 420.000 zł, czyli o koszty związane ze sprzedażą przedmiotu darowizny za pośrednictwem przedsiębiorstwa, które pobrało prowizję /5 procent/ oraz opłatę skarbową /20 procent/.

Izba Skarbowa w Krakowie wniosła o oddalenie skargi, zajmując stanowisko, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W odpowiedzi na skargę podkreślono, że zgodnie z obowiązującymi przepisami o podatku od spadków i darowizn koszty spieniężenia przez obdarowanego przedmiotu darowizny, jako nie stanowiące ciężaru darowizny, nie mogły być uwzględnione przy ustalaniu podstawy opodatkowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Wymiar podatku od darowizny z tytułu otrzymanego przez skarżącego w formie darowizny z zagranicy zestawu komputerowego został dokonany zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn /Dz.U. nr 45 poz. 207 ze zm./ przy zastosowaniu obowiązujących stawek podatkowych.

Żądanie pomniejszenia podstawy opodatkowania o koszty związane ze sprzedażą przedmiotu darowizny jest - w świetle art. 7 tej ustawy - nieuzasadnione. Koszty poniesione przez obdarowanego w związku ze sprzedażą przedmiotu darowizny nie są długiem ani ciężarem, o jakim mowa w art. 7 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn /Dz.U. nr 45 poz. 207 ze zm./. Oznacza to, że podstawa opodatkowania przy wymiarze podatku od darowizny została w zaskarżonej decyzji ustalona prawidłowo.

W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 par. 5 Kpa orzekł jak w sentencji.