Wyrok NSA oz. w Krakowie z 14 lipca 1992 r., SA/Kr 830/92

Teza

Ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 9 lit. "d" ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn /Dz.U. nr 45 poz. 207 ze zm./ nie korzysta nabycie nieruchomości w drodze spadku, które nastąpiło przed wpisaniem nieruchomości do rejestru zabytków.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę Józefa A. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia 31 października 1991 r. w przedmiocie wymiaru podatku od spadku i darowizn.

Uzasadnienie

Izba Skarbowa w K. decyzją z dnia 31 października 1991 r. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w K. z dnia 3 sierpnia 1991 r., którą ustalono Józefowi A. podatek od spadku po Julianie A. w wysokości 13.761.800 zł.

Decyzję Izby Skarbowej Józef A. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. W skardze twierdził, iż ponieważ przedmiotem nabycia przez niego w drodze spadku po Julianie A. jest część budynku położonego w K. przy ul. Z. nr 10, który stanowi zabytek, nabycie tego budynku - zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 9 lit. "d" ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn /Dz.U. nr 45 poz. 207 ze zm./ - wolne jest od opodatkowania.

Izba Skarbowa w K. wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę podano, że nabycie przez skarżącego w drodze spadku części budynku przy ul. Z. nr 10 nie korzysta ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 9 lit. "d" ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn z tego powodu, iż jakkolwiek budynek ten jest obiektem zabytkowym figurującym w ewidencji konserwatorskiej, to jednak nie był on wpisany do rejestru zabytków. Budynek został wpisany do rejestru zabytków Miasta K. dopiero w dniu 6 lutego 1992 r., to jest po nabyciu przez skarżącego spadku i wydaniu zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 9 lit. "d" ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn /Dz.U. nr 45 poz. 207 ze zm./ korzysta nabycie w drodze spadku przez osoby zaliczone do I i II grupy podatkowej zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków w dniu nabycia spadku.

Budynek przy ul. Z. nr 10 w K., którego część nabył skarżący w 1975 r. w drodze spadku po Julianie A., nie był w czasie nabycia tego spadku, to jest w 1975 r., wpisany do rejestru zabytków nieruchomych Miasta K. Jego nabycie więc nie mogło korzystać ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 9 lit. "d" ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn /Dz.U. nr 45 poz. 207 ze zm./.

Na zwolnienie od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu nie mogła mieć wpływu okoliczność, że w dniu 6 lutego 1992 r., to jest po upływie przeszło 16 lat od nabycia przez skarżącego części tego budynku w drodze spadku, został on wpisany do rejestru zabytków nieruchomych Miasta K. Okoliczność, że budynek w chwili jego nabycia w drodze spadku przez skarżącego figurował w ewidencji konserwatorskiej jako zabytkowy, nie powodowała zwolnienia tego nabycia od podatku od spadku i darowizn na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 9 lit. "d" ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn /Dz.U. nr 45 poz. 207 ze zm./. O zwolnieniu od podatku od spadków i darowizn w świetle powołanego wyżej przepisu decyduje figurowanie nabytej nieruchomości jako zabytkowej w rejestrze zabytków w dniu nabycia spadku. Ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 9 lit. "d" ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn /Dz.U. nr 45 poz. 207 ze zm./ natomiast nie korzysta nabycie nieruchomości w drodze spadku, które nastąpiło przed wpisaniem nieruchomości do rejestru zabytków.

Należy także zaznaczyć, że sporna nieruchomość nie była wpisana do rejestru zabytków jeszcze w dniu wydawania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja nie narusza prawa i Sąd na podstawie art. 207 par. 5 Kpa orzekł jak w sentencji.