Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Ani art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani żaden inny artykuł tej ustawy nie daje urzędowi skarbowemu możliwości do określenia decyzją wysokości straty w przypadku, gdy nie wystąpił podatek w danym roku podatkowym.
Słusznie więc twierdzi Izba Skarbowa, że dopiero w przypadku wystąpienia podatku można wydać decyzję określającą inną jego wysokość.
Jednakże nic nie stoi na przeszkodzie wydaniu decyzji, pomimo, że podatnik nie deklaruje w zeznaniu podatku. Taka sytuacja mogłaby zaistnieć w przypadku, gdy wykazana strata zostałaby nie uznana i mimo, że podatnik nie wykazał dochodu, zdaniem urzędu skarbowego, dochód taki wystąpił. Stąd, zdaniem Sądu, nie można zaakceptować do końca rozumowania Izby Skarbowej, że urząd skarbowy może wydać decyzję dopiero, gdy stwierdzone nieprawidłowości spowodują zaniżenie deklarowanego podatku, tj. gdy podatnik przy deklarowaniu podatku potrąci z dochodu do opodatkowania kwotę straty wyższą niż podlegająca odliczeniu.
Sytuacja taka jednak w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała, w związku z tym słusznie organ odwoławczy umorzył postępowania jako bezprzedmiotowe.
Nie znajdując w zaskarżonej decyzji naruszeń prawa objętych art. 207 par. 2 Kpa, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę oddalił.