Wyrok NSA oz. w Krakowie z 13 października 1988 r., SA/Kr 938/88

Teza

Założenie instalacji centralnego ogrzewania w domu jednorodzinnym w miejsce zużytych pieców kaflowych jest remontem takiego budynku w rozumieniu par. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lipca 1983 r. w sprawie podatku wyrównawczego /Dz.U. 1987 nr 8 poz. 53/.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność skargi Janiny Sz. na decyzję Izby Skarbowej w Nowym Sączu z dnia 9 czerwca 1988 r. w przedmiocie podatku wyrównawczego za 1987 r. i na podstawie art. 207 par. 2 pkt 1 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję, a także - zgodnie z art. 208 Kpa - zasądził od Izby Skarbowej w Nowym Sączu kwotę złotych dwa tysiące sto pięćdziesiąt tytułem zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącej.

Uzasadnienie

Izba Skarbowa w Nowym Sączu decyzją nr IS.V-82/5/88 z dnia 9 czerwca 1988 r. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w N.T. z dnia 12 maja 1988 r., którą wymierzono Janinie Sz. podatek wyrównawczy za 1987 r. w wysokości 166.440 zł.

Decyzje organów podatkowych obu instancji Janina Sz. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o ich uchylenie. W skardze zarzuciła, że przy wymiarze podatku wyrównawczego za 1987 r. nie uwzględniono części poniesionych przez nią wydatków na remont domu, to jest wydatków na zainstalowanie centralnego ogrzewania zamiast dotychczasowych pieców. Uwzględnienie tego wydatku zmniejszałoby wymiar podatku wyrównawczego o 42.840 zł. Zdaniem skarżącej, w sprawie naruszone zostały przepisy ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku wyrównawczym /Dz.U. nr 42 poz. 188 ze zm./ oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lipca 1983 r. w sprawie podatku wyrównawczego /Dz.U. 1987 nr 9 poz. 53/. Wydatki te należało odliczyć od dochodu przyjętego za podstawę opodatkowania w podatku wyrównawczym.

Izba Skarbowa w Nowym Sączu wniosła o oddalenie skargi, zajmując stanowisko, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W odpowiedzi na skargę podkreślono, że wydatków na instalację centralnego ogrzewania w miejsce zużytych pieców kotłowo-węglowych, w domu stanowiącym współwłasność skarżącej, nie można uznać za remont tego budynku, o jakim mowa w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lipca 1983 r. w sprawie podatku wyrównawczego /Dz.U. 1987 nr 9 poz. 53/.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, to jest art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy dnia 28 lipca 1983 r. o podatku wyrównawczym /Dz.U. nr 42 poz. 188 ze zm./ i par. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lipca 1983 r. w sprawie podatku wyrównawczego /Dz.U. 1987 nr 9 poz. 53/.

Założenie instalacji centralnego ogrzewania w domu jednorodzinnym w miejsce zużytych pieców kaflowych jest remontem takiego budynku w rozumieniu par. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lipca 1983 r. w sprawie podatku wyrównawczego /Dz.U. 1987 nr 9 poz. 53/. Wydatki na taki remont, poniesione przez podatnika podatku wyrównawczego, dają mu prawo do odpowiedniej ulgi w podatku wyrównawczym na podstawie art. 7 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku wyrównawczym /Dz.U. nr 42 poz. 188 ze zm./.

Stanowisko organów podatkowych obu instancji, że założenie centralnego ogrzewania w domu jednorodzinnym w miejsce zużytych pieców kaflowych nie jest remontem tego budynku w rozumieniu przepisów powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie podatku wyrównawczego, narusza przepisy tego rozporządzenia, a także cytowanej ustawy o podatku wyrównawczym. Wymiana poszczególnych elementów i urządzeń w domy jednorodzinnym w świetle przeprowadzanego remontu tego domu nie oznacza - w świetle przepisów powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów - że zużyte elementy i urządzenia mają być zastępowane tylko urządzeniami takiego samego rodzaju jak zużyte.

W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 par. 2 pkt 1 oraz art. 208 Kpa orzekł jak w sentencji.