Teza
Zgodnie z obowiązującym w 1994 r. brzmieniem par. 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1992 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów /Dz.U. nr 99 poz. 496 ze zm./, urząd skarbowy miał obowiązek nadzoru nad założeniem przez podatnika podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a zatem pośrednio czuwał nad prawidłową formą rozliczania podatku dochodowego.
Organ podatkowy nie zwrócił również uwagi podatnikowi, że nie realizuje postanowień par. 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 1993 r. w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych /Dz.U. nr 132 poz. 635 ze zm./, który zobowiązywał podatnika do składania we właściwym urzędzie skarbowym informacji o wysokości uzyskanego przychodu i wysokości dokonanych odliczeń za I półrocze roku podatkowego w terminie do dnia 31 lipca każdego roku, a po upływie roku podatkowego - w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku.
Zachowanie organu podatkowego mogło zatem wywołać u podatnika przekonanie, iż działa on zgodnie z prawem.
Sentencja
- uchyla zaskarżoną decyzję.