Tezy
Z zasady odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ustanowionej przez ustawę o samorządzie terytorialnym, nie wynika, że rozstrzygnięcie nadzorcze jest decyzją administracyjną.
Przedmiotem rozstrzygnięcia nie jest werdykt w sprawie indywidualnej z zakresu administracji, lecz orzeczenie o zgodności lub sprzeczności z prawem uchwał organów gminy.
Rozstrzygnięcie to jest następstwem stosunku prawnego nadzoru wynikającym z art. 85 i art. 87 ustawy o samorządzie terytorialnym.
Zatem stosowanie odpowiednio przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego należy rozumieć jako unormowanie pomocnicze wszędzie tam, gdzie ustawa o samorządzie terytorialnym nie normuje cech rozstrzygnięcia nadzorczego oraz zasad i trybu postępowania nadzorczego.
Środkiem prawnym służącym do uchylenia rozstrzygnięcia nadzorczego może być tylko bezpośrednie zaskarżenie go do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co określa w art. 98 ustawa o samorządzie terytorialnym.
Nie można zatem uznać, iż wojewoda może zmieniać własne rozstrzygnięcia nadzorcze, zwłaszcza przez wydanie decyzji w trybie art. 154 par. 1 i 2 Kpa.