Wyrok NSA oz. w Łodzi z 29 października 1996 r., SA/Ł 2631/95

Teza

Zwolnieniu od cła na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./ podlegają wyłącznie opakowania jednostkowe spełniające funkcje, o których mowa w tym przepisie, a nie zbiorcze opakowania, których podstawowym celem jest zabezpieczenie, ułatwienie transportu i ewentualne magazynowanie towaru, nawet gdy z racji estetycznych walorów opakowań mogą one dodatkowo zachęcać do nabywania towaru.

Sentencja

1. oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z 25 października 1994 r. dyrektor urzędu celnego dopuścił do obrotu na polskim obszarze celnym i wymierzył cło od sprowadzonych przez spółkę z o.o. worków siatkowych z tworzywa sztucznego. Dyrektor urzędu celnego odmówił zwolnienia od cła podnosząc w uzasadnieniu decyzji, że sprowadzone worki nie spełniają warunków do zwolnienia od cła, przewidzianych w art. 14 ust. 1 pkt 35 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312/, gdyż nie są opakowaniami jednostkowymi spełniającymi funkcje reklamowo-akwizycyjne. Napisy na workach informują o właścicielu towaru i miejscu dostarczeniu towaru. Zasadniczym przeznaczeniem worków jest ułatwienie transportu i umożliwienie magazynowania towaru masowego. Worki te mogą służyć do przechowywania towaru i zabezpieczenia w czasie transportu przed czynnikami zewnętrznymi.

W odwołaniu od powyższej decyzji i w późniejszych pismach uzupełniających odwołanie spółka podniosła, że w świetle dotychczasowej praktyki organów celnych worki były zawsze zwalniane od cła. Sprowadzone worki wykorzystywane są w eksporcie w charakterze opakowań płodów rolnych - przy eksporcie cebuli. Worki są oznaczone znakiem firmowym. Reklamowa funkcja worków wyraża się także w ich estetycznym wyglądzie, intensywnej pomarańczowej barwie siatki oraz kolorowo zaprojektowanej banderoli. Same worki nie posiadają wartości handlowej.

Prezes Głównego Urzędu Ceł nie uwzględnił odwołania. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że worki nie Spełniają funkcji akwizycyjno-reklamowych. Napisy na workach określają importera, informują o właścicielu towaru i o miejscu dostarczeniu towaru. Przeznaczeniem worków jest ułatwienie transportu i ewentualne magazynowanie cebuli. Sprowadzone worki mają charakter typowego opakowania zbiorczego i nie podlegają zwolnieniu od cła.

W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu administracyjnego spółka powtórzyła wcześniejszą argumentację, że worki stanowią jednostkowe opakowania o pojemności 20 kg i wcześniej zawsze korzystały ze zwolnienia od cła.

W odpowiedzi na skargę prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Sąd zważył co następuje

Skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżona decyzja nie narusza art. 14 ust. 1 pkt 35 prawa celnego. Zwolnienie celne przewidziane w powołanym przepisie prawa celnego dotyczy wyłącznie tych opakowań jednostkowych, które spełniają funkcje reklamowo-akwizycyjne. Pojęcie funkcji reklamowo-akwizycyjnej nie zostało sprecyzowane przez ustawodawcę. W języku potocznym akwizycja oznacza "pozyskiwanie nabywców, zbieranie zamówień lub zawieranie umów", reklama natomiast "rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś (...)" /Słownik języka polskiego, red. M. Szymczak PWN 1988 t. I str. 29, t. III str. 39/. Charakterystyczne zatem dla funkcji reklamowo-akwizycyjnej jest pozyskiwanie nowych nabywców przez informacje o towarze, jego właściwościach i zaletach. Zwolnieniu od cła podlegają wyłącznie opakowania jednostkowe spełniające powyższą funkcję, a nie zbiorcze opakowania, których podstawowym celem jest zabezpieczenie, ułatwienie transportu i ewentualne magazynowanie towaru, nawet gdy z racji estetycznych walorów opakowań mogą one dodatkowo zachęcać do nabywania towaru. Dla oceny legalności, a zatem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie ma znaczenia, czy wcześniej organy celne uznawały sprowadzony towar za zwolniony od cła. Przedmiotem oceny Sądu jest wyłącznie zaskarżona decyzja, którą wydano w konkretnej sprawie, a nie inne, wydane w podobnych lub nawet identycznych stanach faktycznych. Z tych względów Sąd skargę oddalił, na podstawie art. 207 par. 5 Kpa w związku z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/.