Uzasadnienie
Zakłady Przemysłu Cukierniczego (...) S.A. w Ł. w piśmie z dnia 26 września 1994 r. skierowanym do Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. wniosły o zwrot na podstawie art. 80 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312/ należności celnych pobranych od przywiezionych z Francji opakowań kartonowych, które zostały zużyte w charakterze opakowań sezamek wyeksportowanych do Francji.
Decyzją z dnia 18 maja 1995 r. Dyrektor Urzędu Celnego w Ł. odmówił zwrotu należności celnych pobranych od sprowadzonych opakowań, stwierdzając, że opakowania nie zostały zużyte przy produkcji sezamek i służą jedynie jako opakowania.
W odwołaniu od powyższej decyzji Zakłady Przemysłu Cukierniczego (...) S.A. w Ł. podały, że sprowadzone opakowania w postaci kartoników częścią wyrobu, który w takiej postaci jest sprzedawany w handlu detalicznym. Na opakowaniach zawarta jest informacja dla konsumenta: nazwa wyrobu, skład surowcowy, waga, kod paskowy itp. Przedmiotem sprzedaży detalicznej są sezamki zapakowane w kartonik.
Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia 30 października 1995 r. nie uwzględnił odwołania. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że pakowanie sezamek do kartoników jest czynnością odrębną od produkcji. Zwrot cła dotyczy jedynie surowców lub elementów kooperacyjnych, które w procesie produkcji utraciły samodzielny byt.
W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Zakłady Przemysłu Cukierniczego (...) S.A. w Ł. powtórzyły zarzuty zawarte w odwołaniu, akcentując, że sprowadzone kartoniki są opakowaniami detalicznymi, a nie zbiorczymi.
W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i stwierdzając, że tylko cło pobrano od materiału, który ulega "unicestwieniu" w procesie produkcji, podlega zwrotowi na podstawie art. 80 prawa celnego. Opakowanie nie traci samodzielnego bytu po jego użyciu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona. Stosownie do art. 80 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312/ należności celne pobrane od towarów przywiezionych z zagranicy w postaci surowców, materiałów, półfabrykatów lub elementów kooperacyjnych, zużytych przy wyrobie towarów wywiezionych w obrocie towarowym z zagranicą, zwraca się producentowi tych towarów. Prawo celne wprawdzie nie definiuje pojęcia surowców czy elementów kooperacyjnych "zużytych przy wyrobie towarów", ale nie można podzielić stanowiska organów celnych, że wyraz "zużyć" zawiera implicite "unicestwienie" sprowadzonego towaru. Wniosku takiego nie uzasadnia ani treść art. 80 prawa celnego, ani potoczne znaczenie przypisywane pojęciu "zużyć".
Po pierwsze, w art. 80 prawa celnego mowa jest nie tylko o sprowadzonych surowcach, ale także o materiałach i elementach kooperacyjnych. (...) Właściwy dla surowców stopień przetworzenia w gotowym wyrobie jest inny na przykład w odniesieniu do elementów kooperacyjnych. Warunkiem uznania za element kooperacyjny jest przymiot części składowej w ostatecznym wyrobie, a nie stopień jego przetworzenia /por. znaczenie wyrazów "element" i "kooperacyjny" w Słowniku języka polskiego pod red. M. Szymczaka, tom I, Warszawa 1988, str. 537, 1007/.
Po drugie, nie można podzielić stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji, że warunkiem zwrotu cła pobranego od sprowadzonego towaru jest jego "unicestwienie przy produkcji", również dlatego, że znaczenie wyrazu "zużyć" jest szersze, gdyż oznacza także "zrobić z czegoś jakiś użytek, posłużyć się czymś, spożytkować coś" /op. cit., tom III, str. 1065/.
Po trzecie, wyrób towarów obejmuje także jego opakowanie umożliwiające sprzedaż detaliczną. Z procesu produkcji nie można wyłączyć czynności polegających na pakowaniu wyrobu gotowego. Produkt strony skarżącej w postaci sezamek wymaga opakowania, bez którego nie jest możliwa sprzedaż. Brak opakowania umożliwiającego sprzedaż detaliczną czyniłby produkt niekompletnym.
Podsumowując, na podstawie art. 80 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312/ zwrotowi podlega także cło pobrane od sprowadzonych opakowań umożliwiających sprzedaż detaliczną wywiezionych towarów.
Z tych względów należało na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ orzec jak w sentencji.