Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone decyzje organów podatkowych nie naruszają prawa. Przede wszystkim należy uznać za uzasadniony pogląd organów podatkowych, iż skarżące przedsiębiorstwo jako nowy podmiot powstały w wyniku podziału innego przedsiębiorstwa państwowego, dokonanego przez organ założycielski na podstawie art. 18 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych /Dz.U. nr 24 poz. 122 ze zm./ nie jest ustawowym następcą prawnym byłego przedsiębiorstwa, które w wyniku podziału przestało istnieć. Okolicznością bezsporną w rozpoznawanej sprawie jest fakt, iż byłe Przedsiębiorstwo Przemysłu Drzewnego w T., które zarządzeniem Wojewody P. z dnia 27 czerwca 1991 r., zostało podzielone na trzy nowe, samodzielne przedsiębiorstwa państwowe /w tym skarżące/ zakończyło z dniem podziału swój byt prawny, a cały majątek został podzielony w oparciu o bilans, sporządzony na dzień podziału pomiędzy nowo utworzone podmioty. W tych warunkach, zgodnie z par. 38 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 listopada 1981 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o przedsiębiorstwach państwowych /Dz.U. nr 31 poz. 170 ze zm./ zaistniały prawne przesłanki do dokonania odpowiednich wpisów w rejestrze przedsiębiorstw państwowych tj. wykreślenia poprzednio istniejącego podmiotu oraz wpisania nowych przedsiębiorstw państwowych. Należy również uznać, że wynikający z decyzji organu założycielskiego podział majątku byłego przedsiębiorstwa, a także wynikająca z par. 40 cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów solidarna odpowiedzialność utworzonych w wyniku podziału podmiotów nie oznacza ogólnego następstwa prawnego po zlikwidowanym przedsiębiorstwie, w tym zwłaszcza w zakresie jego wierzytelności publiczno-prawnych. Tego rodzaju podział majątku, polegający na przydzieleniu nowo utworzonym podmiotom określonych składników majątkowych oraz związana z tym odpowiedzialność za zobowiązania zlikwidowanego w wyniku podziału przedsiębiorstwa wynikały wyłącznie z decyzji i innych ustaleń organu założycielskiego, natomiast żaden przepis ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych nie stanowi o generalnym następstwie prawnym, wynikającym z takiego podziału przedsiębiorstwa państwowego.
Z powyższych względów wniosek skarżącego przedsiębiorstwa o dokonanie zwrotu na jego rzecz nadpłaty podatku dochodowego za 1989 r., zapłaconego przez inny podmiot jest w świetle przepisów art. 29 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /t.j. Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ nieuzasadniony. Zgodnie bowiem z tymi przepisami zwrot nadpłaconego lub nienależnie uiszczonego podatku następuje wyłącznie na rzecz podatnika, który dokonał nadpłaty, a na rzecz innych niż podatnik podmiotów może nastąpić w przypadku niekwestionowanego następstwa prawnego wynikającego z przepisów rangi ustawowej /np. art. 8 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych - Dz.U. nr 51 poz. 298 ze zm./.