Sentencja
skargę oddala.
Wyrok NSA oz. w Lublinie z 26 października 1995 r., SA/Lu 132/95
Powołane przepisy
- ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego: art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1 pkt 2
W skrócie
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Uzasadnienie
Obóz przesiedleńczy w Zamościu nie był hitlerowskim więzieniem, obozem koncentracyjnym ani ośrodkiem zagłady w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 17 poz. 75 ze zm./.
Stanowił inne miejsce odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od warunków w obozach koncetracyjnych /art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. "b" lecz jedynie w odniesieniu do dzieci w wieku do 14 lat, jak stwierdził organ orzekający.
Takie uprawnienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wynika z art. 8 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy po zasięgnięciu opinii Głównej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu - Instytut Pamięci Narodowej /uzupełnienie z dnia 27 kwietnia 1994 r. do wykazu jednolitego obozów z dnia 18 marca 1993 r./.
Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.