Wyrok NSA oz. w Lublinie z 28 maja 1993 r., SA/Lu 1357/92

Teza

Każda sprzedaż /odsprzedaż/ na inne cele towarów zaopatrzeniowych i inwestycyjnych korzystających ze zwolnienia od podatku obrotowego, na podstawie par. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 1991 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy oraz zwolnień od tego podatku /Dz.U. nr 68 poz. 290/, unicestwia to zwolnienie na podstawie par. 4 tego rozporządzenia.

Uzasadnienie

Izba Skarbowa w B. po rozpatrzeniu odwołania W.J. od decyzji Urzędu Skarbowego ustalającej podatek obrotowy w kwocie 8.000.000 zł z tytułu sprzedaży samochodu sprowadzonego z zagranicy na cele zaopatrzeniowe, uchyliła w całości powyższą decyzję i ustaliła podatek obrotowy ze sprzedaży tego samochodu na 6.400.000 zł.

W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy stwierdza, iż w dniu 20 sierpnia 1991 r. W.J. sprowadził samochód dostawczy marki Mercedes-Benz i na podstawie złożonego w Urzędzie Celnym oświadczenia o przeznaczeniu tegoż samochodu na cele inwestycyjne /stosownie do par. 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 1991 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy oraz zwolnień od tego podatku/, Urząd ten zastosował zwolnienie od podatku obrotowego.

W dniu 28 grudnia 1991 r. samochód ten został sprzedany osobie, która nie prowadzi działalności gospodarczej.

W tej sytuacji na podstawie par. 4 ww. rozporządzenia Urząd Skarbowy dokonał wymiaru należnego podatku obrotowego. Z przepisu tego wynika, iż w razie sprzedaży towarów na inne cele, do uzyskanego obrotu stosuje się zasady i stawki podatku określone w odrębnych przepisach obowiązujących przy sprzedaży towarów wytwarzanych w kraju. Przepisami tymi jest ustawa z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym /Dz.U. 1983 nr 43 poz. 191 ze zm./ oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 kwietnia 1991 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od osób fizycznych oraz nie będących jednostkami gospodarki uspołecznionej osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej, ulg, zwolnień i trybu płatności tego podatku /Dz.U. nr 38 poz. 165 ze zm./.

Zgodnie z treścią cytowanej ustawy o podatku obrotowym, podstawą obliczenia podatku jest obrót, którym jest kwota należna z tytułu dokonanych świadczeń.

Izba stwierdza, iż organ I instancji słusznie przyjął do wymiaru podatku kwotę 32.000.000 zł uzyskaną ze sprzedaży samochodu. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż przy podejmowaniu swej decyzji i ustalaniu należnego podatku obrotowego zastosował stawkę 20 procent wynikającą z poz. 56 tabeli stawek, stanowiącej załącznik do cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 kwietnia 1991 r., bowiem Urząd Skarbowy omyłkowo wyliczył należny podatek obrotowy według, stawki 25 procent, która ma zastosowanie przy sprzedaży samochodów osobowych, a nie dostawczych.

W złożonej skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W.J. wnosił o uchylenie decyzji Izby Skarbowej zarzucając naruszenie par. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 1991 r. Twierdził, iż spełnił warunki do zwolnienia podatkowego, skoro przez okres kilku miesięcy samochód był używany na cele zaopatrzeniowe. Natomiast sprzedaż owego samochodu nastąpiła na skutek zmiany okoliczności, które wyjaśnił w złożonym oświadczeniu. W ocenie skarżącego obowiązujący przepis nie przewiduje żadnego okresu w ciągu którego nie można zbyć samochodu sprowadzonego z zagranicy. (...)

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest nieuzasadniona, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza zarówno prawa materialnego, jak i formalnego.

Z prawidłowo przeprowadzonego postępowania podatkowego wynika, iż W.J. w dniu 20 sierpnia 1991 r. sprowadził z Belgii używany samochód dostawczy, kompletny, marki Mercedes-Benz przeznaczony do transportu towarowego, o wartości celnej 13.019.200 zł, uiszczając na granicy należne cło oraz opłatę manipulacyjną.

Stosownie do przepisów par. 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 1991 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy oraz zwolnień od tego podatku sprowadzony samochód zwolniono z podatku obrotowego.

Samochód ten W.J. w dniu 28 grudnia 1991 r. sprzedał za 32.000.000 zł osobie fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej, dla której nabyty samochód nie jest towarem zaopatrzeniowym ani inwestycyjnym. Tym samym skarżący na podstawie par. 4 cyt. rozporządzenia, utracił nabyte wcześniej prawo do zwolnienia podatkowego.

Przepis ten stanowi, że "w razie sprzedaży /odsprzedaży/ towarów", korzystających z omawianego zwolnienia, na inne cele niż zaopatrzeniowe i inwestycyjne, stosuje się zasady i stawki podatku obrotowego". Hipoteza tego przepisu sprowadza się więc do założenia, że towar przeznaczony na cele zaopatrzeniowe i inwestycyjne korzysta z omawianego zwolnienia tak długo jak długo takim celom służy - niezależnie od dalszych sprzedaży /odsprzedaży/. Wynika z powyższego - wbrew sugestiom skargi - że każda sprzedaż /odsprzedaż/ na inne cele towaru korzystającego wcześniej z omawianego zwolnienia unicestwia to zwolnienie.

Uzyskany z takiej sprzedaży obrót podlega opodatkowaniu podatkiem obrotowym /stosownie do powołanego wyżej par. 4/ według zasad i stawek podatku obrotowego określonych w odrębnych przepisach, dla sprzedaży towarów wytworzonych w kraju. W dniu sprzedaży samochodu tymi obowiązującymi przepisami było rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 kwietnia 1991 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od osób fizycznych oraz nie będących jednostkami gospodarki uspołecznionej osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej, ulg, zwolnień i trybu płatności tego podatku /Dz.U. nr 38 poz. 165 ze zm./.

Stosownie do art. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym, /Dz.U. 1983 nr 43 poz. 191 ze zm./ podstawą obliczenia podatku jest obrót, natomiast obrotem jest kwota należna z tytułu dokonanych świadczeń.

Z powyższego wynika, że skoro do wymiaru należnego podatku obrotowego przyjęto kwotę 32.000.000 zł uzyskaną ze sprzedaży samochodu, to jest to zgodne z prawem.