Wyrok NSA oz. w Lublinie z 10 maja 1996 r., SA/Lu 1368/95

Teza

Podatnik pozostający w związku gospodarczym z podmiotem mającym siedzibę za granicą może w pewnych przypadkach tak układać bieg swoich interesów, że nie będzie wykazywał dochodów lub też wykaże je w mniejszej wysokości niż powinien faktycznie osiągnąć. Może to czynić w szczególności poprzez zawieranie umów, które są dla niego niekorzystne z ekonomicznego punktu widzenia. Korzyści, jakie odnosi z tego tytułu podmiot zagraniczny, są w istocie częścią dochodów podatnika przerzuconą na ten podmiot.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Jest niewątpliwie, że pomiędzy skarżącą spółką "D." a Spółką "S." w Kijowie, w której strona skarżąca ma 24 udziały istnieje związek gospodarczy, o którym stanowi art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Związek gospodarczy w rozumieniu cytowanego przepisu może mieć charakter ekonomiczny lub też organizacyjny np. poprzez powiązania organizacyjno-kapitałowe pomiędzy podatnikiem a podmiotem zagranicznym.

Podatnik pozostający w związku gospodarczym z podmiotem mającym siedzibę za granicą może w pewnych przypadkach, tak układać bieg swoich interesów, że nie będzie wykazywał dochodów lub też wykaże je w mniejszej wysokości niż powinien faktycznie osiągnąć. Może to czynić w szczególności poprzez zawieranie umów, które są dla niego niekorzystne z ekonomicznego punktu widzenia. Korzyści, jakie odnosi z tego tytułu podmiot zagraniczny, są w istocie częścią dochodów podatnika przerzuconą na ten podmiot.

Transakcja dokonana w dniach 19 października 1993 r. oraz 9 listopada 1993 r. doprowadziła w rezultacie do tego, że spółka "D." poniosła stratę w wysokości 121.966.000 zł, co miało wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od osób prawnych za 1993 r. W niniejszej sprawie organy nie sięgnęły do szacunkowej metody ustalenia owej straty a obliczyły ją na podstawie dowodów księgowych, tj. faktur zakupu i faktur sprzedaży. dołączone do akt sprawy dokumenty o zareklamowaniu sprzedanego alkoholu przez Spółkę "S." jako nie w pełni wartościowego pod względem jakościowym, zważywszy na wykazane związki gospodarcze zachodzące między stronami transakcji nie przekonują swą wiarygodnością.

Inne zarzuty przedstawione w skardze nie podważają słuszności zastosowania przez organy orzekające w sprawie cytowanego art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, który nakłada na organy podatkowe - w przypadku związku gospodarczego z podmiotem zagranicznym - obowiązek ustalenia dochodu podatnika bez uwzględnienia obciążeń szczególnych, wynikających z powyższego związku. Wydając zaskarżoną decyzję organy określiły wysokość zobowiązania podatkowego za 1993 r. w podatku dochodowym od osób prawnych strony skarżącej stosując zasadnie przepis art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy i nie naruszyły przepisów proceduralnych w toku prowadzonego postępowania.

Kierując się tymi ustaleniami Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 207 par. 5 Kpa w związku z art. 68 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.