Wyrok NSA oz. w Lublinie z 25 kwietnia 1985 r., SA/Lu 148/85

Tezy

Art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/ przewiduje dwie samodzielne przesłanki do wymeldowania osoby z określonego lokalu /pomieszczenia/.

Pierwsza z przesłanek zachodzi wówczas gdy osoba podlegająca wymeldowaniu utraciła uprawnienia określone w art. 9 ust. 2 ww. ustawy i bez wymeldowania się opuściła dotychczasowe miejsce pobytu stałego.

Druga zaś przesłanka ma miejsce wówczas, gdy osoba bez wymeldowania się opuściła dotychczasowe miejsce pobytu stałego i w nim nie przebywa co najmniej przez okres 6 miesięcy, a nowego jej miejsca pobytu nie można ustalić.

Ta druga przesłanka zachodzi wówczas gdy nie można ustalić okoliczności faktycznych wskazujących istnienie pierwszej przesłanki.