Tezy
Decydujące znaczenie dla nabycia przez bezrobotnego prawa do zasiłku szkoleniowego na podstawie art. 15 ust. 5 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./ w związku z art. 14 ust. 2 ustawy w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 października 1992 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 78 poz. 394/ ma skierowanie bezrobotnego uprawnionego do zasiłku dla bezrobotnych przez właściwy rejonowy urząd pracy na przyuczenie do zawodu lub przekwalifikowanie.
Skierowanie bezrobotnego na przyuczenie do zawodu lub przekwalifikowanie powinno w sposób wyraźny wskazywać na taką właśnie wolę organu, nie ma ono charakteru decyzji administracyjnej lecz jest czynnością faktyczną wywołującą oznaczone skutki prawne - najważniejszym z nich jest nabycie przez bezrobotnego prawa do zasiłku szkoleniowego, o ile w dacie skierowania bezrobotny legitymuje się prawem do podstawowego zasiłku dla bezrobotnych.
Skierowaniem takim będzie każdoczesna czynność urzędowa organu adresowana bezpośrednio do bezrobotnego i zawierająca informację o skierowaniu na oznaczony kurs w oznaczonym czasie.