Wyrok NSA oz. w Lublinie z 24 maja 1996 r., SA/Lu 1520/95

Teza

Fakt, że maszynę drukarską przekazano podmiotowi gospodarczemu, z którym spółka pozostaje w ścisłym związku kapitałowym i gospodarczym, dowodzi, że nastąpiło przerzucenie przychodów uzyskiwanych z tytułu wykorzystywania tej maszyny /art. 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./.

W skarżącej spółce pozostawiono natomiast wydatki związane ze spłatą rat leasingowych, którymi obciążono koszty uzyskania przychodu.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, że jeżeli podatnik pozostający w związku gospodarczym z osobą mającą siedzibę za granicą tak układa bieg swoich interesów, że nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody mniejsze od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymieniony związek nie istniał, wówczas dochód danego podatnika ustala się bez uwzględnienia obciążeń szczególnych, wynikających z powyższego związku. Jeżeli ustalenie tego dochodu na podstawie ksiąg rachunkowych nie jest możliwe, dochód ustala się w drodze oszacowania. Przepis powyższy stosuje się odpowiednio, gdy podatnik wykorzystuje swój związek gospodarczy z osobą, której przysługują szczególne ulgi w podatku dochodowym, albo też wykonując świadczenie dla innego podatnika na warunkach rażąco korzystniejszych i odbiegających od ogólnie stosowanych norm w czasie i miejscu wykonywania świadczeń, przerzuca całość lub część swego dochodu na osobę korzystającą z ulg bądź innego podatnika i wskutek tego nie wykazuje dochodu w takiej wysokości, jakiej należałoby oczekiwać, gdyby wymieniony związek nie istniał lub gdyby wymienione świadczenie nie zostało wykonane.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego organy podatkowe - po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego - miały podstawę do zastosowania przy określeniu podatku dochodowego za 1993 r. skarżącej Spółce przepisu art. 11 ust. 2 cytowanej ustawy. Należy uznać słuszność stwierdzenia organów podatkowych, iż fakt, że maszynę drukarską przekazano podmiotowi gospodarczemu, z którym Spółka pozostaje w ścisłym związku kapitałowym i gospodarczym, dowodzi, że nastąpiło przerzucenie przychodów uzyskiwanych z tytułu wykorzystywania tej maszyny. W skarżącej Spółce pozostawiono natomiast wydatki związane ze spłatą rat leasingowych, którymi obciążono koszty uzyskania przychodu.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela również pogląd zawarty w uzasadnieniach wydanych w sprawie decyzji i w odpowiedzi na skargę, dotyczącej interpretacji art. 15 ust. 1 cytowanej ustawy. Za koszty uzyskania przychodu można uznać takie koszty, które zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów.

W rozstrzyganej sprawie spłaty rat leasingowych nie można uznać za koszty, które miały związek z osiągnięciem przychodów przez stronę skarżącą.

Prawidłowa jest również ocena wartości świadczenia nieodpłatnego zawarta w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej.

Powyższe ustalenia dały podstawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny skargę jako bezzasadną oddalił na podstawie art. 207 par. 5 Kpa w związku z art. 68 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.