Wyrok NSA oz. w Lublinie z 12 maja 1997 r., SA/Lu 1625/95

Teza

Okoliczność, że błędnie dokonano wpisu do ewidencji, dotyczącego nabytego samochodu osobowego, co spowodowało odliczenie podatku naliczonego z naruszeniem art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, nie stanowi podstawy do zastosowania wprost sankcji wynikającej z art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy, bez wykazania naruszeń z zakresu obowiązków określonych w art. 27 ust. 4 tej ustawy.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 13 lipca 1995 r. Izba Skarbowa w L. po rozpatrzeniu odwołania "A." Ltd., Sp. z o.o. w L. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w L. ustalającą sankcyjne zobowiązanie podatkowe oraz wysokość podatku od towarów i usług za miesiąc luty 1995 r.

W uzasadnieniu decyzji Izba Skarbowa ustaliła, że w toku kontroli deklaracji VAT-7 za miesiąc luty 1995 r. stwierdzono odliczenie podatku naliczonego z faktury potwierdzającej zakup samochodu osobowego marki Fiat 126p. W myśl art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. 1993 nr 11 poz. 50 ze zm./ odliczenie takie Spółce nie przysługiwało, gdyż obniżenie kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika samochodów osobowych i ich części składowych, z wyjątkiem przypadków gdy odsprzedaż stanowi przedmiot działalności gospodarczej podatnika /Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami spożywczymi/.

W związku ze stwierdzeniem zawyżenia podatku naliczonego o kwotę 1.515,00 zł Urząd Skarbowy w L. decyzją z dnia 11 kwietnia 1995 r., zgodnie z art. 27 ust. 5 pkt 2 cyt. ustawy o VAT, ustalił sankcyjne zobowiązanie podatkowe oraz dokonał prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc luty 1995 r.

Izba Skarbowa w L. podtrzymała stanowisko organu skarbowego pierwszej instancji. Twierdzenie Spółki, iż zakupiony samochód osobowy przeznaczony był do odsprzedaży, w związku z czym stanowi przedmiot jej działalności jest sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym. Z materiałów dowodowych zawartych w aktach podatkowych wynika, że spółka prowadzi jedynie działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami rolno-spożywczymi.

Zakupiony samochód osobowy zaliczono w Spółce do środków trwałych, oraz zarejestrowano w Wydziale Komunikacji Urzędu Miejskiego w L. w dniu 8 lutego 1995 r.

Sprzedaż ww. samochodu nastąpiła 3 marca 1995 r., czyli już po wszczęciu postępowania przez Urząd Skarbowy w L., po cenie zakupu. Fakty te bezsprzecznie świadczą, że w momencie zakupu samochód Fiat 126p nie był traktowany jako towar handlowy.

Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła Spółka i domagała się uznania niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Skarżąca podnosiła, iż na skutek pomyłki zaksięgowany został samochód Fiat 126 jako środek trwały. Samochód został odsprzedany i w chwili sprzedaży naliczony został podatek VAT. Spółka nie ma w rejestrze handlowym ograniczenia działalności handlowej tylko do artykułów spożywczych. Sprzedaż samochodu stanowiła przedmiot działalności Spółki.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała swoje wcześniejsze stanowisko i wniosła 0 oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż decyzje wydane zostały z naruszeniem art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. Organy podatkowe uznały, że w świetle art. 25 ust. 1 pkt 2 wyżej cyt. ustawy o VAT nie stosuje się obniżenia lub zwrotu różnicy podatku należnego do nabywanych przez podatnika samochodów osobowych.

Nie można jednak podzielić stanowiska organu podatkowego, że w takiej sytuacji uzasadnionym jest zastosowanie art. 27 ust. 5 pkt 2 cyt. ustawy. Zgodnie z art. 27 ust. 4 cyt. ustawy na podatniku spoczywa obowiązek prowadzenia ewidencji zawierającej dane ściśle określone w tym przepisie. Dopiero naruszenie obowiązków ewidencyjnych doprowadzające do zawyżenia podatku naliczonego, pozwala na zastosowanie sankcyjnego sposobu obliczania podatku określonego w art. 27 ust. 5 pkt 2 cyt. ustawy. Jeżeli skarżący prowadził ewidencję, o której mowa w art. 27 ust. 4 ustawy, w sposób zapewniający gromadzenie danych zgodnych z danymi zawartymi w dokumentach dotyczących poszczególnych transakcji, to tym samym wyłączona jest możliwość zastosowania art. 27 ust. 5 pkt 2 cyt. ustawy.

Okoliczność, że błędnie dokonano wpisu do ewidencji, dotyczącego nabytego samochodu osobowego, co spowodowało odliczenia podatku naliczonego z naruszeniem art. 26 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, nie stanowi podstawy do zastosowania wprost sankcji wynikającej z art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy, bez wykazania naruszeń z zakresu obowiązków określonych w art. 27 ust. 4 tej ustawy.