Wyrok NSA oz. w Lublinie z 5 maja 1992 r., SA/Lu 390/92

Sentencja

1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze.

Uzasadnienie

Akt zrzeczenia się mandatu nie jest sformalizowany np. radny może uczynić to ustnie na sesji do protokołu, ponieważ jest to jednostronne oświadczenie woli nie ograniczone co do formy.

Akt zrzeczenia się mandatu powinien być przedstawiony radzie ale wcale nie oznacza to, że zrzekający się ma obowiązek uczestniczenia w sesji bowiem pisemne oświadczenie o zrzeczeniu się mandatu może być odczytane na sesji pod jego nieobecność.

Konsekwencją skutecznego złożenia oświadczenia woli o zrzeczeniu się mandatu radnego jest podjęcie uchwały stwierdzającej jego wygaśnięcie /art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin - Dz.U. nr 16 poz. 96 ze zm./.

Podjęcie innej uchwały jest niedopuszczalne, a przedmiotem oceny przed podjęciem uchwały może być jedynie upewnienie się przez radę o skuteczności zrzeczenia się.

Wyłączenie w razie zaistnienia oczywistych wątpliwości co do skutecznego charakteru oświadczenia woli jego adresat może domagać się potwierdzenia oświadczenia woli w inny sposób np. na sesji.

Uchwała Rady Gminy stwierdzająca wygaśnięcie mandatu radnego ma charakter deklaratoryjny to jest obowiązuje od daty zrzeczenia się /ex tunc/.