Wyrok NSA oz. w Lublinie z 5 maja 1992 r., SA/Lu 392/92

Teza

1. Akt zrzeczenia się mandatu ma charakter jednostronnego oświadczenia woli.
2. Skuteczne zrzeczenie się mandatu przez radnego może mieć miejsce wówczas, jeżeli radny w sposób wyraźny i wolny od wad uzewnętrzni swojej radzie wolę zrzeczenia się mandatu. Woli tej nie można domniemywać.
3. Kreowanie przez organy samorządu terytorialnego barier formalnych przy realizacji prawa radnego do zrzeczenia się mandatu radnego jest niedopuszczalne.
4. Nie można w drodze aktów rangi podustawowej, jakimi są uchwały rad gmin, określać formy zrzeczenia się mandatu poprzez ustanowienie obowiązku składania przed radą indywidualnych oświadczeń w sytuacji, kiedy kilku radnych jednocześnie w formie pisemnej zrzeka się mandatu.

Sentencja

1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze.