Wyrok NSA oz. w Lublinie z 28 października 1992 r., SA/Lu 729/92

Sentencja

1. stwierdza nieważność Uchwały Rady Miejskiej (...) w części dotyczącej braku zgody na lokalizację stacji paliw.

Uzasadnienie

Postanowienie w miejscowym ogólnym planie zagospodarowania przestrzennego o zakazie realizacji oznaczonych inwestycji na ściśle oznaczonych działkach pozostaje w sprzeczności z treścią art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym /Dz.U. 1989 nr 19 poz. 99/.

Plan taki ma określić w sposób pozytywny m.in. sposób zagospodarowania i wykorzystania gruntów, nie jest funkcją planu ustanawianie skonkretyzowanych zakazów o cechach zbliżonych do decyzji administracyjnej.

Jeżeli miejscowy plan ogólny określa sposób wykorzystania gruntów wzdłuż głównych dróg to nie może jednocześnie ustanawiać jednostkowego reżimu dla oznaczonych gruntów położonych wzdłuż tychże dróg.

Tak więc uchwalenie tylko wobec działek będących własnością skarżących zakazu lokalizowania stacji paliw jest nie tylko dla nich krzywdzące, ale co więcej niezgodne z prawem, a zwłaszcza cechami planu miejscowego, jakie określa cytowany wyżej art. 26 ust. 2 ustawy.