Uzasadnienie
Urząd Skarbowy ograniczył Przedsiębiorstwu Rolnemu Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa zwrot podatku VAT za grudzień 1994 r. do "0". Przedsiębiorstwo to w deklaracji VAT-7 za grudzień 1994 r. wykazało nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 1.975,20 zł i ujęło ją jako kwotę do zwrotu na rachunek bankowy.
Urząd skarbowy ustali, że Przedsiębiorstwo Rolne Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa uległo likwidacji z dniem 31 grudnia 1994 r. i od tego dnia nie jest podatnikiem podatku VAT. Likwidacji uległ również rachunek bankowy. Powołując się na art. 21 ust. 6 ustawy o VAT organ I instancji stwierdził, że zwrot podatku następuje wyłącznie na rachunek bankowy podatnika, a z art. 6a ust. 9 wynika, że przy rozliczeniu podatku stosuje się przepis art. 21 ust. 1 ustawy o VAT, przy czym podatek naliczony zmniejsza podatek należny tylko do wysokości kwoty podatku należnego. Z tego powodu nie można dokonać zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosło Gospodarstwo Rolne Skarbu Państwa, które wyjaśniało, że Przedsiębiorstwo Rolne Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa zostało zlikwidowane. Wszystkie należności i zobowiązania tego przedsiębiorstwa przekazano protokołem zdawczo-odbiorczym z 9 marca 1995 r. do Gospodarstwa Rolnego Skarbu Państwa. W związku z powyższym odwołujące się przedsiębiorstwo wniosło o przekazanie nadpłaconego podatku na swoje konto.
Po rozpoznaniu odwołania Gospodarstwa Rolnego Skarbu Państwa od decyzji urzędu skarbowego z 9 marca 1995 r. Izba skarbowa decyzją z 13 maja 1995 r. umorzyła postępowanie odwoławcze.
Zdaniem izby skarbowej Gospodarstwo Rolne Skarbu Państwa nie jest stroną w postępowaniu i dlatego postępowanie odwoławcze na podstawie art. 105 Kpa podlega umorzeniu.
W skardze na powyższą decyzję Gospodarstwo Rolne Skarbu Państwa zarzuciło naruszenie ustawy o podatku od towarów i usług i naruszenie prawa formalnego przez pominięcie faktu, że strona skarżąca przejęła składniki majątkowe oraz wszelkie zobowiązania zlikwidowanego Przedsiębiorstwa Rolnego Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa i wniosła o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji i nakazanie urzędowi skarbowemu przekazania nadwyżki podatku VAT za grudzień 1994 r. na rzecz strony skarżącej.
W odpowiedzi na skargę izba skarbowa wniosła o oddalenie skargi.
Według izby skarbowej Gospodarstwo Rolne Skarbu Państwa oraz Przedsiębiorstwo Rolne Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa to dwaj różni podatnicy, dwa odrębne podmioty gospodarcze. Podatnicy podatku VAT nie mogą - według izby skarbowej - przekazać między sobą uprawnień do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kluczowym zagadnieniem w niniejszej sprawie jest problem możliwości przyjęcia praw i obowiązków podatkowych przez inny podmiot niż zobowiązany do płacenia określonego podatku. Z utrwalonego już orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że wszelkie obowiązki podatkowe, a także związane z nimi uprawnienia nie mogą być znoszone, zmieniane czy też poszerzane w drodze umów cywilnoprawnych. Mogą one wynikać wyłącznie z ustaw podatkowych.
Ustawa o podatku od towarów i usług z dnia 8 stycznia 1993 r. nie zawiera uregulowania umożliwiającego przekazanie praw podatkowych między podatnikami tego podatku.
Zgodnie z treścią art. 21 ust. 6 ustawy o VAT zwrot podatku następuje wyłącznie na rachunek bankowy podatnika. Niesporne jest, że podatnikiem podatku VAT w 1994 r. było Przedsiębiorstwo Rolne Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Przedsiębiorstwo to uległo likwidacji z dniem 31 grudnia 1994 r. Skoro więc zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym domaga się inny podmiot, nie będący ustawowym sukcesorem praw i obowiązków podatkowych Przedsiębiorstwa Rolnego Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, dlatego trafnie izba skarbowa uznała, że Gospodarstwo Rolne Skarbu Państwa nie jest stroną postępowania odwoławczego i je umorzyła. Z powyższych przyczyn skarga na podstawie art. 207 par. 5 Kpa podlega oddaleniu.