Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok NSA oz. w Poznaniuz 25 kwietnia 1996 r., sygn. akt SA/Po 1417/95

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Teza

Domniemanie zawarte w art. 46a ust. 2 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./ mogłoby zostać obalone przez skarżącego poprzez przedstawienie organom administracji celnej dowodu, że odprawa celna została dokonana lub strona w dobrej wierze dokonała zakupu u konkretnie istniejącego sprzedawcy krajowego.

Sentencja

  1. oddala skargę.

Uzasadnienie

(...) organ celny trafnie przyjął, iż skarżący nie przedstawił dowodu odprawy celnej, jak również nie wykazał, że dokonał zakupu w dobrej wierze i to od osoby rzeczywiście istniejącej. Zachowanie skarżącego musi budzić wątpliwości, ponieważ nie sprawdził miejsca zamieszkania sprzedawcy, mimo że miał on mieszkać w tym samym mieście, zakupił polisę ubezpieczeniową na nazwisko sprzedawcy, nie dokonał niezwłocznie przerejestrowania samochodu na swoje nazwisko i wyjeżdżał przedmiotowym samochodem za granicę.

W takiej sytuacji, skoro strona skarżąca nie obaliła powyższego domniemania prawnego, decyzję organu celnego należy uznać za słuszną i prawidłową, w związku z czym skargę należy oddalić - podsumował Sąd.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.