Uzasadnienie
Bożena i Andrzej W. zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję Izby Skarbowej w S. z dnia 3 marca 1994 r., mocą której organ ten utrzymał w mocy decyzję Drugiego Urzędu Skarbowego w S. z 28 października 1993 r. w sprawie ustalenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 1992 r. w kwocie 14.212.000 zł. W dokumencie PIT-31 podatnicy złożyli zeznanie o wspólnych dochodach małżonków w 1992 r., w którym wykazali wydatki poniesione na cele mieszkaniowe podlegające odliczeniu od ich dochodu w kwocie 55.150.000 zł. Poniesione w tymże roku wydatki mieszkaniowe wyniosły faktycznie 85.875.800 zł, z czego 34 mln zł pokryte zostało z pożyczki z zakładu pracy, spłaconej w wysokości 3.174.200 zł. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego organ podatkowy I instancji ustalił, że małżonkowie W. zaliczyli jako wydatki na cele mieszkaniowe kwotę 84.500.000 zł, którą zapłacili Lidii i Robertowi T. z tytułu dokonanej przez nich adaptacji strychu, który następnie został przekazany podatnikom przez ADM. Ponadto podatnicy wydatkowali na adaptację strychu w 1992 r. 1.474.800 zł.
Urząd Skarbowy na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "f" i ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdził, iż kwota 84.500.000 zł nie stanowi wydatku na cele mieszkaniowe, ponieważ wynika ona z umowy sprzedaży zawartej z Lidią i Robertem T., którzy dokonali prac adaptacyjnych. Nie podlega odliczeniu od dochodu także kwota 1.475.800 zł udokumentowana rachunkami, ponieważ podatnicy uzyskali 34 mln zł pożyczki z zakładu pracy, która przewyższa wartość poniesionych wydatków. Wobec tego podstawa opodatkowania wynosi 79.702.000 zł, a należny podatek dochodowy 14.212.000 zł.
Od decyzji tej małżonkowie odwołali się do Izby Skarbowej w S., kwestionując pogląd organu I instancji w kwestii nie uznania za wydatki na cele mieszkaniowe kwoty 84.500.000 zł zapłaconej przez nich małżonkom T., którzy rozpoczęli adaptację strychu, a następnie zrezygnowali z ubiegania się o przydział tego lokalu. Zdaniem odwołujących się zawarli oni umowę o zwrot kosztów poniesionych na adaptację strychu, a nie umowę sprzedaży, zgodnie z art. 535 Kc. Zwrot tych kosztów małżonkom T. wynikał z obowiązku, jaki w tym zakresie nałożył na podatników za pośrednictwem ADM, Urząd Miejski. Umowa ww. ma charakter dokumentu, wydatki poniesione były na częściową adaptację strychu, wobec czego stanowią wydatki mieszkaniowe, które winy być odliczone od dochodu. Organ odwoławczy podzielił w całości stanowisko Urzędu Skarbowego, wobec czego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W skardze podatnicy wywodzą podobnie jak w odwołaniu, powołując się na wykładnię gramatyczną art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "f".
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie z motywów przytoczonych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ w art. 26 par. 1 określa zasady ustalania podstaw obliczania tegoż podatku wymieniając taksatywnie kwoty, które podlegają odliczeniu od dochodu. Zgodnie z pkt 5 tegoż par. 1 odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione przez podatnika na cele mieszkaniowe, przeznaczone m.in. na przebudowę strychu /art. 26 par. 1 pkt 5 lit. "f"/.
Wykładnia gramatyczna tegoż przepisu prowadzi do wniosku, iż podatnik by skorzystać z przywileju podatkowego winien ponieść wydatki przeznaczone na przebudowę strychu. W rozpoznawanej sprawie podatnicy ponieśli wydatki nie na przebudowę strychu, dokonaną przez siebie, lecz przez inne osoby, którym jedynie na podstawie zawartej umowy zwrócili równowartość poniesionych nakładów. Wobec tego to nie skarżący dokonali tej przebudowy.
Wszelkie przepisy dotyczące ulg, czy innych przywilejów podatkowych nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Skoro więc skarżący nie ponieśli wydatków na przebudowę strychu lecz odpłatnie nabyli prawo do korzystania z efektów prac budowlanych finansowanych przez małżonków T., słuszne jest zdaniem Sądu stanowisko organów podatkowych odmawiających uznania wydatków poniesionych przez małżonków W. z tytułu umowy zawartej z małżonkami T., jako wydatków poniesionych przez podatników na przebudowę strychu.