Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpatrując skargę na decyzje wymiarowe w podatku od towarów i usług SA j.v. "E" za okres od lutego do sierpnia 1994 r., organy podatkowe jak gdyby nie dostrzegały różnicy w konstrukcji poprzednio obowiązującego podatku obrotowego wielofazowego brutto od obowiązującego od lipca 1993 r. podatku od towarów i usług w kwestii okresu podatkowego. Jeżeli w tym pierwszym podatku okresem podatkowym był rok kalendarzowy i decyzje określające w tym podatku należało wydawać za cały rok, to zupełnie inaczej wygląda sprawa w przypadku podatku od towarów i usług. Zgodnie bowiem z art. 26 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - okresem obliczeniowym w polskim VAT /poza importem towarów/ jest miesiąc. Organ podatkowy zatem, jeżeli określa zobowiązanie w tym podatku w innej wysokości niż wynika to z miesięcznej deklaracji podatnika, dla tylko samej czytelności swych rozstrzygnięć i powodów, które spowodowały wydanie decyzji w tymże podatku akurat za dany miesiąc winien to określać odrębną decyzją dla każdego kwestionowanego miesiąca, łącząc ewentualnie kwestie wymiaru obciążeń z VAT z konstytutywnymi ustaleniami dotyczącymi sankcji z art. 27 ust. 5 ustawy.
Tego typu postępowanie organów podatkowych ma swoje uzasadnienie tetyczne w art. 107 par. 3 Kpa, gdyż organ podatkowy kwestionujący miesięczną deklarację podatnika VAT ma obowiązek w wydawanej przez siebie decyzji uzasadnić swe rozstrzygnięcie pod względem faktycznym i prawnym. Organ podatkowy, kwestionując miesięczne samoobliczenie podatku VAT przez podatnika, ma obowiązek w swej decyzji deklaratoryjnej wskazać fakty z danego miesiąca, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł, oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Niedopuszczalna jest natomiast praktyka powoływania się na zdarzenia, które zaszły w dłuższym okresie i nie można ich wiązać z konkretnym wymiarem podatku od towarów i usług za dany miesiąc.
Również, jeżeli organ podatkowy zamierza decyzją ustalić sankcje podatnikowi, to w uzasadnieniu decyzji należy za każdy miesiąc precyzyjnie określić fakty, które spowodowały ich zastosowanie i dlaczego za dany miesiąc sankcje te ustalono właśnie w takiej a nie innej wysokości.
Jeżeli zatem decyzja organu podatkowego nie zawiera pełnej oceny zebranego materiału dowodowego i wyczerpującego wyjaśnienia przesłanek określenia i ustalenia w podatku od towarów i usług odrębnie za każdy miesiąc 1994 r., to taka "łączna decyzja za dłuższy niż miesiąc okres czasu" uniemożliwia podatnikowi obronę jego słusznych interesów, a sądowi administracyjnemu kontrolę legalności podjętych decyzji.