Wyrok NSA oz. w Poznaniuz 6 marca 1992 r., sygn. akt SA/Po 147/91

Tezy

Uprawnienia gminy do wprowadzenia zakazu sprzedaży określonego towaru nie da się wywieść z ogólnego upoważnienia do stanowienia przepisów porządkowych, zawartego w art. 40 ust. 3 ustawy o samorządzie terytorialnym.

Przepisy gminne nie mogą bowiem niweczyć wynikającego z ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./ prawa podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej z zachowaniem warunków określonych w odrębnych przepisach.

Sprzedaż gazu butlowego jest zgodna z prawem.

Zajmujący się taką działalnością musi jednak zachować warunki określone w zarządzeniu nr 62 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 30 grudnia 1970 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać instalacje gazowe /Dz.Budownictwa nr 2 poz. 3; zm. Dz.Bud. 1972 nr 2 poz. 7; 1988 nr 42 poz. 333 i Dz.Urz. Ministerstwa Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa 1991 nr 1 poz. 1/, a co do transportu warunki zawarte w rozporządzeniu Ministrów Komunikacji i Spraw Wewnętrznych z dnia 27 listopada 1971 r. w sprawie bezpieczeństwa ruchu przy przewozie materiałów niebezpiecznych na drogach publicznych /Dz.U. nr 35 poz. 310 ze zm/.

Ustalenie przez właściwy organ, że osoba zajmująca się sprzedażą gazu butlowego nie przestrzega obowiązujących przepisów może być podstawą wydania negatywnej dla niej decyzji w sprawie indywidualnej.

Natomiast możliwość zaistnienia wypadku wynikająca z wadliwej instalacji butli gazowych czy ich transportu nie może usprawiedliwiać generalnego zakazu sprzedaży tego towaru.