Uzasadnienie
Uchwałą nr 7/III/90 z dnia 15 czerwca 1990 r. Rada Miejska w W., powołując się na art. 28 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95/, stwierdziła, że w wyniku tajnego głosowania zastępcą Burmistrza Miasta i Gminy w W. wybrano Łucjana W., i powołała go równocześnie na stanowisko sekretarza Miasta i Gminy w W. Uchwała została doręczona Wojewodzie P-kiemu w dniu 27 sierpnia 1990 r.
Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 20 września 1990 r. nr 12/90, nazwanym decyzją, Wojewoda P-ki na postawie art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95/ orzekł o nieważności powyższej uchwały, uznając ją za niezgodną z art. 26 ust. 1 i 2 tej ustawy. Stosownie do tych przepisów organem wykonawczym gminy jest zarząd, w którego skład wchodzą wójt albo burmistrz jako przewodniczący zarządu, ich zastępcy oraz pozostali członkowie. Natomiast sekretarz gminy, zgodnie z art. 34 cytowanej ustawy, uczestniczy jedynie w pracach zarządu bez prawa głosowania. W świetle powyższych przepisów połączenie w jednej osobie funkcji zastępcy burmistrza i sekretarza gminy jest niewłaściwe, w praktyce bowiem trudno będzie rozdzielić interesy reprezentowane na posiedzeniach zarządu przez zastępcę burmistrza i sekretarza.
Rozstrzygnięcie nadzorcze doręczono Radzie Miejskiej w W. w dniu 25 września 1990 r.
W dniu 18 października 1990 r. Rada Miejska w W., na podstawie art. 98 ust. 1 i 3 ustawy samorządowej, podjęła uchwałę nr 42/OI/90 o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego do sądu. W tym samym dniu skarga została wysłana pod adresem organu nadzoru.
Domagając się uchylenia rozstrzygnięcia nadzorczego, skarżąca wywodzi, że przepisy ustawy samorządowej, w szczególności powołane w rozstrzygnięciu art. 26 ust. 1 i 2 i art. 34, nie zakazują łączenia członkostwa zarządu z zatrudnieniem w organach samorządowych. Taki zakaz, stosownie do art. 27 ustawy, dotyczy wyłącznie zatrudnienia w administracji rządowej. Wobec powyższego Rada, mając na względzie sytuację finansową gminy, mogła połączyć w jednej osobie funkcję zastępcy burmistrza i sekretarza gminy. Powołując się na przepisy zawarte w art. 33 ust. 4 i art. 34 tej ustawy, skarżąca uważa, że interesy zastępcy burmistrza i sekretarza gminy nie są sprzeczne.
Odpowiadając na skargę i domagając się jej oddalenia, Wojewoda P-ki podtrzymał argumenty prawne przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarżąca ma rację, wywodząc, że przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ oraz przepisy ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych /Dz.U. nr 21 poz. 124/ nie zawierają zakazu łączenia stanowiska zastępcy burmistrza ze stanowiskiem sekretarza gminy.
Brak wyraźnego przepisu nie sprzeciwiałby się uznaniu, że powyższe stanowiska nie mogą być łączone, gdyby wynikało to z istoty obu funkcji. Taki właśnie pogląd prezentuje organ nadzoru w zaskarżonym rozstrzygnięciu, przytaczając na jego uzasadnienie przepisy określające zakres działania zastępcy burmistrza i sekretarza.
Powyższy pogląd nie zasługuje na aprobatę.
Stosownie do art. 31 cytowanej ustawy samorządowej burmistrz organizuje pracę zarządu, kieruje bieżącymi sprawami gminy i reprezentuje ją na zewnątrz. Czynności powyższe może także wykonywać zastępca burmistrza. W zakresie ustalonym przez zarząd burmistrz może powierzyć prowadzenie spraw gminy w swoim imieniu sekretarzowi gminy /art. 33 ust. 4 tej ustawy/. Ze względu na zakres działania oraz na sposób nawiązania stosunku pracy, przewidziany w art. 18 ust. 2 pkt 3 omawianej ustawy, sekretarz zajmuje szczególną pozycję wśród pracowników samorządowych, zbliżoną do pozycji przewodniczącego zarządu i jego zastępców. Przepisy określające zakres działania zastępcy burmistrza i sekretarza nie pozwalają na uznanie, jak to przedstawiono w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że interesy osób wykonujących obie funkcje są sprzeczne. Nie wynika to w szczególności z art. 34 ustawy samorządowej. Wprawdzie sekretarz uczestniczy w pracach zarządu bez prawa głosu, nie sprzeciwia się to jednak wzięciu przez niego udziału w głosowaniu w charakterze zastępcy burmistrza, oczywiście z prawem do jednego tylko głosu.
Z powyższego wynika, że jeżeli rozmiary zadań wykonywanych na obu stanowiskach na to pozwalają, nie ma przeszkód prawnych do łączenia ich w jednej osobie. Przeciwnie, w małych gminach praktyka taka może być uzasadniona względami finansowymi
Z przytoczonych względów niezgodne z prawem rozstrzygnięcie organu nadzoru podlega uchyleniu na podstawie art. 207 par. 2 pkt 1 Kpa.