Wyrok NSA oz. w Poznaniuz 3 listopada 1992 r., sygn. akt SA/Po 1509/92

Tezy

1. Konstytucyjna zasada, iż sędziowie podlegają tylko ustawom /art. 62 Konstytucji/, która została powtórzona w art. 4 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. nr 4 poz. 8 ze zm./ - nie pozwala na bezkrytyczny stosunek sądu administracyjnego do aktów podustawowych /aktów wykonawczych/.

Z zasady podległości sędziów należy wyprowadzić wniosek, iż Naczelny Sąd Administracyjny jest upoważniony do kontroli zgodności aktów wykonawczych z ustawami i może odmówić zastosowania aktu wykonawczego w części sprzecznej z ustawą.

2. Skoro Minister Finansów w par. 5 ust. 1 pkt 5 swego rozporządzenia z dnia 15 lutego 1991 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od towarów sprowadzonych lub nadesłanych z zagranicy oraz zwolnień od tego podatku /Dz.U. nr 15 poz. 69/, różnicując zwolnienie podatkowe inwalidów od okoliczności nabycia w drodze importu samochodów ogólnego przeznaczenia, działał wbrew dyspozycji art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym /Dz.U. 1983 nr 43 poz. 191 ze zm./ i art. 67 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - to naruszeniem prawa materialnego jest odmowa przyznania zwolnienia od podatku obrotowego osobie skarżącej przez podległe mu organy podatkowe.