Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Opłacie skarbowej, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 lit. "b" ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 4 poz. 23 ze zm./ podlega czynność cywilnoprawna, tj. umowa najmu. Obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej powstaje z chwilą dokonania tej czynności czyli z chwilą zawarcia umowy, co wynika z art. 5 pkt 4 ww. ustawy. Stwierdzić więc należy, że opłata skarbowa ustalona jest odpowiednio do treści umowy, jaka wiązała strony w dniu, w którym powstał obowiązek uiszczenia tej opłaty, i to bez względu na późniejsze zmiany umowy bądź jej rozwiązanie.
Organy skarbowe w rozpatrywanej sprawie w sposób prawidłowy zastosowały art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o opłacie skarbowej wymierzając tę opłatę od zawartej przez skarżącego i jego wspólniczkę na czas nieoznaczony umowy najmu lokalu. Zasadnie też odmówiły zwrotu skarżącemu kwoty stanowiącej różnicę między opłatą skarbową ustaloną i zapłaconą przez najemców, a opłatą skarbową, która należna byłaby w sytuacji, gdyby zawarli oni umowę najmu na czas 10 miesięcy tj. taki, przez który Marek M. faktycznie korzystał z przedmiotu najmu.
W świetle powołanych przepisów brak podstaw prawnych do późniejszego korygowania wymiaru opłaty skarbowej w sytuacji, gdy z woli strony stosunek najmu ustał wcześniej niż to przyjęto w umowie, bądź gdy umowa zawarta na czas nieoznaczony - jak to miało miejsce w niniejszej sprawie - uległa rozwiązaniu po upływie okresu krótszego, niż przyjęty do obliczenia podstawy tejże opłaty.
Podkreślić należy, że skoro ustawa o opłacie skarbowej wiąże powstanie obowiązku uiszczenia opłaty skarbowej z momentem zawarcia umowy, to ustalenie wysokości tejże opłaty również musi być związane z tym samym momentem, a więc musi nawiązywać do treści umowy w dniu jej zawarcia. Skarżący zawarł umowę najmu na czas nieoznaczony, wobec tego opłata skarbowa ustalona została według wysokości świadczeń najemcy za okres pięciu lat.
Bez znaczenia dla oceny zasadności wymiaru tej opłaty jest fakt krótszego trwania umowy, niż być może skarżący początkowo przewidywał.