Uzasadnienie
Decyzją z dnia 31 stycznia 1985 r. nr GKM-LL-H-8176-387/84 dyrektor Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Urzędu Wojewódzkiego w Szczecinie utrzymał w mocy decyzję Kierownika Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miejskiego w Sz. z dnia 26 października 1984 r. o cofnięciu Eugeniuszowi D. przydziału lokalu mieszkalnego, położonego w Sz. przy ul. Ł. nr 7/18. Jak wynika z uzasadnień tych decyzji, Eugeniusz D. odbywa karę pozbawienia wolności, a przydzielony mu lokal mieszkalny podnajął osobom trzecim: Krystynie M. i Mirosławie H., bez zgody terenowego organu administracji państwowej. Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 36 ust. 4 i art. 46 ustawy z dnia 20 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Eugeniusz D. wniósł o uchylenie decyzji wydanej przez organ II instancji, wywodząc, że obie decyzje w sprawie zostały wydane na podstawie nieprawdziwych stwierdzeń osób zainteresowanych wynikiem sprawy; sprowadzało się to do generalnego zarzutu, że sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona do jej ostatecznego rozstrzygnięcia.
Dyrektor Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Urzędu Wojewódzkiego w Szczecinie wniósł o oddalenie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z akt sprawy administracyjnej, wszczęcie postępowania w sprawie nastąpiło na skutek pisma /wniosku/ Barbary W., zamieszkałej również przy ul. Ł. nr 7/18, o powiększenie posiadanej przez nią powierzchni mieszkalnej o pokój przydzielony Eugeniuszowi D. We wniosku tym podała, że Eugeniusz D. odbywa długoletnią karę pozbawienia wolności, a zajmująca sporny lokal Mirosława H. ma w 1984 r. otrzymać mieszkanie spółdzielcze.
Organ administracji państwowej stopnia podstawowego, po przesłuchaniu w dniu 26 października 1983 r. osób zajmujących sporny lokal, to jest Krystyny M. i Mirosławy H., pismem z dnia 30 grudnia 1983 r. wszczął "z urzędu" postępowanie w sprawie cofnięcia Eugeniuszowi D. uprawnień do lokalu przy ul. Ł. nr 7/18 w Sz.
Za zasadny należało uznać zarzut skargi, że sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona do jej ostatecznego rozstrzygnięcia, a uchylenie wydanych w sprawie decyzji następuje przede wszystkim ze względu na naruszenie art. 58 ust. 2 prawa lokalowego w związku z art. 79 par. 1 i 2 oraz art. 86 Kpa. W sprawach o cofnięcie przydziału lokalu organ administracji państwowej II instancji ma obligatoryjnie rozpoznać odwołanie na rozprawie. Wprawdzie taką rozprawę Dyrektor Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Urzędu Wojewódzkiego w Szczecinie przeprowadził przed wydaniem zaskarżonej decyzji, jednakże o jej terminie nie powiadomił Eugeniusza D. Oprócz tego w sprawie przesłuchano dwukrotnie świadków Mirosławę H. i Krystynę M., w żadnym jednak wypadku nie powiadomiono o tym Eugeniusza D. Fakt, że nie przebywa on na wolności, nie może powodować, by podstawowe przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie były w stosunku do niego stosowane.
Przeciwnie, właśnie okoliczność, że nie może on osobiście bronić swoich interesów, stwarza po stronie organów administracji państwowej szczególny obowiązek dbałości, by nie zostało ograniczone jego prawo do obrony tych interesów.
Wobec wydania zaskarżonych decyzji z istotnym naruszeniem powołanych przepisów postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 par. 1 i 2 pkt 3 Kpa decyzję tę, a także decyzję organu I instancji, uchylił, postanawiając o zwrocie kosztów sądowych na podstawie art. 208 Kpa.