Uzasadnienie
Bezspornym jest, że skarżący od kilkudziesięciu lat korzystał z nieruchomości Skarbu Państwa i wbrew obowiązkom, wynikającym z art. 258 Kc nie remontował zabytkowego pałacu doprowadzając do dekapitalizacji i konieczności prowadzenia remontów wielomiliardowych, a obecnie mimo, że nie dysponuje kapitałem, pragnie zatrzymać nieruchomość, by jak twierdzi nadal prowadzić w niej statutową swą działalność.
Działania, jakie skarżący przedsiębrał oraz opisany przez niego stan pałacu wskazują na trafność stanowiska organów samorządu terytorialnego, że przedmiotowa nieruchomość jest zbędna na cele statutowe Funduszu Wczasów Pracowniczych i powinna być oddana w użytkowanie temu kto zapewni pokrycie kosztów odbudowy pałacu i odpowiednie jego wykorzystanie.
Trafnie zarzucił skarżący, że w zaskarżonej decyzji użyto wadliwego określenia uprawnień Funduszu Wczasów Pracowniczych pisząc zamiast "użytkowanie" "zarząd" lecz ten błąd nie uzasadnia zarzutu naruszenia art. 39 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1989 nr 14 poz. 74/, gdyż powołany przepis dotyczy formy ustanowienia prawa użytkownika po wejściu w życie ustawy i nie ma zastosowania do niniejszej sprawy.
Wadliwe użycie niewłaściwego określenia wynikło prawdopodobnie z niezrozumienia treści art. 41 ust. 3 ustawy, w którym mowa o odpowiednim stosowaniu przepisów art. 41 ust. 1 i 2 do zarządu.