Wyrok NSA oz. w Poznaniuz 25 czerwca 1993 r., sygn. akt SA/Po 628/93

Tezy

1. Sformułowanie par. 2 ust. 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6 kwietnia 1992 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy oraz zwolnień od tego podatku /Dz.U. nr 32 poz. 140 ze zm./ jest kategoryczne dla urzędu celnego: jeżeli podatnik złoży wymagane oświadczenie urząd celny nie może przeprowadzić jako płatnik postępowania dowodowego, ani pobierać podatku obrotowego od importowanych towarów. Niezłożenie zaś wymaganego oświadczenia urzędowi celnemu przy odprawie celnej, zobowiązuje ten urząd do naliczenia i pobrania podatku. Termin złożenia owego oświadczenia podatkowego jest ściśle określony dla podatników podatku obrotowego - muszą go złożyć jednocześnie z wnioskiem o wszczęcie postępowania celnego w tzw. jednolitym dokumencie administracyjnym.

2. Terminy w postępowaniu podatkowym są z reguły przywracalne, jeżeli zainteresowany dopełni warunków określonych w art. 58 Kpa, jeżeli uprawdopodobni brak winy, wniesie prośbę o przywrócenie terminu i równocześnie dopełni czynności, dla której określony był termin.

3. Podatnik skutkami swego świadomego nieprzestrzegania przepisów podatkowych nie może obarczyć legalnie działających organów państwowych, lecz winien wystąpić z odpowiednim roszczeniem wobec pracownika, który w sposób rażący nie wykonał ciążących na nim obowiązków poprzez niezłożenie wymaganego oświadczenia podatkowego.