Wyrok NSA oz. w Poznaniuz 18 stycznia 1983 r., sygn. akt SA/Po 916/82

Tezy

1. Art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. nr 14 poz. 85/ dotyczy przebywania w sensie fizycznym w określonym miejscu /corpus/ oraz woli /animus/. Oba te elementy muszą występować łącznie.

O stałości pobytu w danym miejscu decyduje przede wszystkim takie przebywanie, które ma na celu założenie tam ośrodka swoich osobistych i majątkowych interesów. Chodzi zatem o aktualne centrum życiowej działalności człowieka.

2. Przytoczone w zdaniu drugim art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, okoliczności wymienione są tylko egzemplifikacyjnie a więc nie wyczerpująco. Wskazuje na to użyte sformułowanie "w szczególności", które dopuszcza przyjęcie również innych okoliczności, które uzasadniają niemeldowanie się na pobyt stały mimo pobytu trwającego ponad dwa miesiące.

3. Określenie pobytu czasowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 cyt. ustawy należy wiązać z pojęciem pobytu czasowego, o którym mowa w art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, a w szczególności również z przebywaniem pod innym adresem.