Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r Nr [...] po rozpoznaniu odwołania między innymi G. S. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].03.2002 r., ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działek nr 45/2 i 48/68 położonych P. dla inwestycji pod nazwą "budowa budynku mieszkalnego wraz z przyłączami: energetycznym, wodnym, kanalizacyjnym i gazowym", - utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano przepis art. 138 § l pkt k.p.a.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśnione zostało, że z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla działek nr 45/2 i 48/68 położonych P. wystąpili M. i Z. M. Do wniosku dołączyli wypis z rejestru gruntów, kopię mapy ewidencyjnej gruntów oraz plan sytuacyjny.
Postanowieniem L.dz. [...] z dnia [...].09.2001 r., Okręgowy Urząd Górniczy pozytywnie zaopiniował zamierzenie inwestycyjne wnioskodawców.
Decyzją z dnia [...].03.2002 Wójt Gminy wydał decyzję pozytywną wobec stwierdzenia, że zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
W odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego G. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i wyjaśnił, że jest współwłaścicielem działki nr ewid. 48/26 stanowiąca drogę osiedlową i projekt zagospodarowania działki nr ewid. 45/2 i 48/68 przedłożony przez wnioskodawców narusza jego własność.
Rozpatrując odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w nie uwzględniło odwołania.
W argumentach decyzji wskazało, że zamierzona inwestycja nie narusza postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Wskazano na treść art. 40 ust.1, 41 ust.1 i 7 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
Na terenie Gminy obowiązuje zatwierdzony przez Radę Gminy uchwałą nr [...] z dnia 08.08.1991 r., Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania (Dz. Urz. Woj. [...] z 1991 r. Nr 16 póz.96).
Teren przeznaczony pod wnioskowaną inwestycję oznaczony jest w planie symbolem K 5 MR/MNj, według zapisu planu istnieje możliwość zabudowy mieszkaniowej, tym samym organ nie mógł odmówić wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Odnosząc się do zarzutu odwołania zostało wyjaśnione, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności osób trzecich.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący; G. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji kwestionując jej legalność.
W uzasadnieniu skargi powtórzył argumentację jak w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
skarga zasługuje na uwzględnienie z przyczyn całkowicie odmiennych niż zostało w niej podniesione.
Wyjaśnienia wymaga, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/
Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W pierwszej fazie postępowania sądowego, Sąd bada czy zostały zachowane przepisy postępowania administracyjnego w zakresie określonym w art.145 § 1 ust. 1 lit. b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ ewentualne uchylenie decyzji z powodu naruszenia prawa materialnego może mieć miejsce dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu sprawy.
Inaczej mówiąc Sąd może badać czy doszło do naruszenia prawa materialnego tylko wówczas, gdy postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone prawidłowo, okoliczności faktyczne sprawy zostały dostatecznie wyjaśnione, nie naruszono przepisów dających prawo do wznowienia postępowania administracyjnego, postępowanie wszczęto na wniosek złożony zgodnie z prawem.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że wniosek z dnia 21 sierpnia 2002 r. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działek nr 45/2 i 48/68 2100 położonych w P. dla inwestycji polegającej na realizacji budynek mieszkalny z przyłączami; energetycznym, gazowym i wodnokanalizacyjnym został wypełniony na druku przez Z. i M. M. natomiast został podpisany wyłącznie przez Z. M. Obowiązek badania prawidłowości formalnej złożonych pism spoczywa na organie administracji i wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego zawartych w art. 7, art. 8, art. 9 i art. 10 § 1 k.p.a.
Natomiast art. 41 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r o zagospodarowaniu przestrzennym/ Dz.U z 1999 r Nr 15 poz. 139 ze zm/ zwana dalej ustawą, określa, że decyzję w tej materii wydaje się na wniosek zainteresowanego.
W takiej sytuacji organ winien stosownie do art. 64 § 2 k.p.a. wezwać wnoszących do usunięcia braku wniosku, poprzez złożenie podpisu przez M. M. w terminie i ze skutkami wymienionymi w tym przepisie.
Niezależnie od w/w uchybienia Sąd stwierdza, ze decyzja organu I instancji została wydana wadliwe, gdyż podpis osoby wydającej tą decyzję budzi poważne zastrzeżenia.
Zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a. decyzja powinna zawierać; oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania decyzji, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygniecie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji.
Decyzja organu I instancji tym wymogom nie odpowiada, bowiem stosownie do art. 40 ust. 3 ustawy decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta.
Sąd stwierdził,ze decyzja organu I instancji została nieprawidłowo wydana gdyż na decyzji organu I instancji istnieją dwie pieczęci tj. Wójta Gminy bez podania nazwiska, oraz druga pieczęć z upoważnienia Wójta Gminy bez podpisu.
Tego rodzaju uchybienia w samej decyzji przesądza o istotnej wadzie tej decyzji. Art. 107 k.p.a. zalicza do części składowych decyzji administracyjnej między innymi podpis, podanie imienia i nazwiska.
Podpis pod decyzja składa osoba piastująca funkcje organu administracyjnego lub osoba działająca z jego upoważnienia udzielonego na mocy art. 268 a k.p.a w niniejszej sprawie wójt lub upoważniona przez niego osoba.
Do momentu podpisania przez osobę reprezentująca organ administracyjny, akt jest projektem decyzji i nie wchodzi jeszcze do obrotu prawnego / vide; B. Adamiak, Wadliwość decyzji administracyjnej, Wrocław 1986 r, s. 50/
Wobec w/w uchybienia obligującego Sąd do uchylenia decyzji obu instancji, Sąd nie badał merytorycznych zarzutów skargi.
Z tych względów, uznając, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane naruszeniem przepisów postępowania, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ jest zobligowany do uchylenia decyzji obu instancji bez badania merytorycznych zarzutów skargi.