Uzasadnienie
Skarżący T. S. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...].04.2003r. znak: [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...].02.2003. znak: [...] w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania wstępnego podziału nieruchomości położonej w N. D. oznaczonej nr ewid. 919/2.
Postanowieniem z dnia [...].12. 2003r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] działając na podstawie art. 38 ust.2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.) uwzględniło skargę wniesioną do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Rzeszowie i uchyliło zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia w całości.
Wyżej wymienione postanowienie zostało skarżącemu doręczone 9 stycznia 2004r. i nie została wniesiona skarga do Sądu na to postanowienie, chociaż skarżący został prawidłowo pouczony o trybie i terminie do złożenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i nie zostały zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, zwana dalej w skrócie P.p.s.a.), z tym, że w sprawach tych stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych i innych kosztach sądowych.
Mając na uwadze powyższą dyrektywę normatywną przy uwzględnieniu, iż zaskarżone postanowienie zostało wyłączone z obrotu prawnego na podstawie art. 38 ust. 2 wyżej powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, stwierdzić należy, że postępowanie sądowe w badanej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Należy również podkreślić, że postanowienie to nie zostało zaskarżone skargą do Sądu.
W tym stanie rzeczy działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w art. W art. 200 § 1 powołanej ustawy.