Uzasadnienie
SA/Rz 1114/03
Uzasadnienie
Na podstawie art. 97 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002r Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1271 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie jest właściwy do rozpatrzenia skarg wniesionych do Naczelnego Sądu Administracynego Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie, jeżeli skargi nie zostały rozpatrzone przez NSA OZ w Rzeszowie do dnia 1 stycznia 2004r. Z tego względu rozpoznanie skargi W. S. jest kompetencją Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Skarżący w dniu 18 lipca 2003r złożył w NSA OZ w Rzeszowie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] czerwca 2003r, [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2003r, [...] w sprawie rozbiórki samowolnie wykonanego komina stalowego na działce nr 671/1 położonej w M. Ł. W dniu 7 stycznia 2004r skarżący wniósł do Sądu pismo, w którym domagała się odwołania swojej skargi. Wobec niejednoznaczności wniosku, skarżący został wezwany przez Sąd do wyjaśnienia, czy jego pismo jest cofnięciem skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pismem z dnia 14 stycznia 2004r skarżący wyjaśnił, że złożone przez niego pismo w dniu 7 stycznia 2004r jest wnioskiem o cofnięcie skargi w sprawie oznaczonej sygn. SA/Rz 1114/03.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 161 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1270) dalej: p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczne cofnięcie skargi ma miejsce wówczas, gdy oświadczenie złożone we wniosku do sądu nie budzi wątpliwości co do skutków, które skarżący zamierza osiągnąć. W sprawie rozstrzyganej przez Sąd skarżący jednoznacznie stwierdził, że skargę cofa. Oświadczenie tej treści jest wypełnieniem dyspozycji art. 161 §1 pkt 1 w związku z art. 60 p.s.a., a to skutkuje koniecznością umorzenia postępowania przez Sąd, o ile cofnięcie skargi nie prowadzi do utrzymania w obrocie prawnym decyzji naruszających prawo, gdyż na podstawie art. 134 §1 i art. 60 p.s.a. w związku z art. 135 p.s.a.
Sąd stosuje przewidziane ustawą środki celem usunięcia naruszenia prawa, a cofnięcie skargi Sądu nie wiąże jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa albo skutkowało utrzymaniem w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
W rozważanej przez Sad sprawie sytuacja taka nie zachodzi i z tego powodu Sąd postanowił jak na wstępie.