Uzasadnienie
SA/Rz 1127/03
Uzasadnienie
W skardze, opatrzonej datą 14.07.2003 r., skarżący podał, iż przedmiotem jego skargi jest decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...].04.2003 r., Nr [...] o odmowie uchylenia decyzji pozbawiającej go uprawnień kombatanckich. Z akt sprawy administracyjnej wynika, że jest to decyzja wydana w pierwszej instancji. Od tej decyzji skarżący składał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i po jego rozpatrzeniu Kierownik Urzędu ostateczną decyzją z dnia [...].06.2003 r., Nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...].04.2003 r. Skarżący w skardze o tej drugiej decyzji z dnia [...].06.2003 r. w ogóle nie wspomina. W dniu 15.05.2005 r. doręczono skarżącemu wezwanie sądowe o wyjaśnienie czy przedmiotem jego skargi jest decyzja z dnia [...].04.2003 r., czy też decyzja z dnia [...].06.2003 r. Równocześnie w piśmie z dnia 15.05.2005 r. /wezwanie/ Sąd wyraźnie pouczył skarżącego, że decyzja z dnia [...].04.2003 r. była wydana w I instancji, zatem nie może być przedmiotem skargi, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Sąd wezwał skarżącego do ostatecznego sprecyzowania skargi co do jej przedmiotu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem przyjęcia przez Sąd, że przedmiotem skargi jest decyzja z dnia [...].04.2003 r.
Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Stosownie do art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, nazwanej dalej skrótem p.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn.zm./, skarga powinna m. innymi wskazywać zaskarżony akt administracyjny.
Na marginesie należy nadmienić, że takie same unormowanie było zawarte w art. 37 pkt 2 poprzedniej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm./. W tym przypadku skarżący przedmiot zaskarżenia wyraźnie określił w skardze. Sąd stosownie do art. 6 p.p.s.a. pouczył skarżącego, że wskazana przezeń decyzja jest decyzją wydaną w I instancji i skarga na taką decyzję nie przysługuje. Równocześnie Sąd wyjaśnił skarżącemu, że przedmiotem skargi może być tylko decyzja ostateczna z dnia [...].06.2003 r. i w związku z tym wezwał skarżącego o ponowne określenie przedmiotu skargi. Dysponentem skargi jest skarżący i tylko on może sprecyzować przedmiot zaskarżenia. Skoro pomimo wezwania i stosownego pouczenia nie wskazał decyzji z dnia [...].06.2003 r., przeto Sąd nie mógł z urzędu zmienić przedmiotu zaskarżenia, zatem przyjął, że przedmiotem skargi jest decyzja wydana w pierwszej instancji. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. /odpowiednik dawnego art. 34 ust. 1 ustawy o NSA/, skarga na decyzję od której przysługuje środek odwoławczy nie przysługuje.
W takim stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 Przepisów wprowadzających z dnia 30.08.2002r. – skargę odrzucił. Odrzucenie skargi nastąpiło po doręczeniu Kierownikowi Urzędu jej odpisu, przeto w takiej sytuacji zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 1 litera b ustawy z dnia 13.06.1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /jednolity tekst Dz.U. z 2002 r., Nr 9, poz. 88 ze zm./ w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy o NSA i art. 97 § 2 powołanych wcześniej przepisów wprowadzających z 30.08.2002 r., skarżącemu nie przysługiwał zwrot wpisu od skargi w kwocie 10 zł.