Uzasadnienie
Postanowieniem wydanym w dniu 29 września 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2003r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] maja 2003r. znak: [...] (w przedmiocie zatwierdzenia operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu K. w części dotyczącej działki nr [...]).
Podstawą powyższego rozstrzygnięcia Sądu było niewskazanie przez skarżącego adresu zamieszkania uczestników postępowania S. i J. W. (art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Postanowienie to zaskarżył K. P. (reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata), jednakże jego zażalenie zostało odrzucone postanowieniem tut. Sądu z dnia 26 stycznia 2006r. wobec jego nieopłacenia (art. 221 P.p.s.a.). Ostatnio wskazane postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 26 stycznia 2006r. zostało również zakwestionowane przez K. P. w drodze zażalenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006r., sygn. akt I OZ 975/06 zostało oddalone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a. podlega umorzeniu, jeżeli wniosek o jego podjęcie nie został zgłoszony w ciągu 3 lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Powyższy skutek procesowy wynika z art. 130 § 1 P.p.s.a.
Mając zatem na uwadze treść wskazanego przepisu (art. 130 § 1 P.p.s.a.), w kontekście okoliczności niniejszej sprawy, koniecznym było umorzenie postępowania wszczętego na skutek skargi K. P. na powołaną na wstępie decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.
Postępowanie to, jak już zaznaczono, zostało zawieszone w dniu 29 września 2005r., zaś do dnia 29 września 2008r. (tj. do czasu upływu trzyletniego terminu określonego w art. 130 § 1 P.p.s.a) nie wpłynął do tut. Sądu wniosek o jego podjęcie.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 130 § 1 i art. 131 P.p.s.a.