Uzasadnienie
SA/Rz 1177/03
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r., [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie budowy budynku mieszkalnego i piwnicy ziemnej na działce nr ew. 218 będącej własnością M. B. położonej w miejscowości K. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie narusza prawa, gdyż postępowanie prowadzone w sprawie samowoli budowlanej na działce M. B. nie wykazało by budynek mieszkalny i piwnica ziemna wybudowane zostały z naruszeniem prawa. Stwierdzenie w trakcie postępowania nadzorczego faktu wniesienia budynku i piwnicy w zgodzie z przepisami prawa skutkować musiało umorzeniem postępowania.
Z decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zgodził się J. W., który w skardze do NSA OZ w Rzeszowie zakwestionował rozstrzygnięcie organu II instancji stwierdzając, że nie zgadza się z decyzją, bowiem budynek mieszkalny i piwnicę ziemną państwo B. wybudowali na sąsiedniej działce przesuwając słupki graniczne.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie przywołując argumentację jak w uzasadnieniu własnej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie jest właściwy do rozpoznania skargi, gdyż skarga wniesiona do NSA OZ w Rzeszowie nie została przez ten Sąd rozpoznana do dnia 1 stycznia 2004 r. Sąd rozpoznając skargę nie jest związany jej zarzutami, wnioskami, ani formułowaną przez stronę skarżącą podstawą prawną. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, dalej prawo o p.s.a., Sąd rozpoznaje skargę w granicach danej sprawy kontrolując zgodność zaskarżonego aktu z obowiązującym prawem.
Dokonując merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że nie narusza ona prawa dlatego skarga nie mogła być uwzględniona. Poza sporem pozostaje stwierdzenie, że w trakcie postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego wykazane zostało, że kwestionowane przez skarżącego obiekty budowlane /budynek mieszkalny i piwnica ziemna/ wykonane zostały zgodnie z obowiązującymi w chwili ich realizacji przepisami budowlanymi. Budynek mieszkalny wybudowany został na podstawie pozwolenia na budowę z dnia 17.04.1978 r., [...] zaś piwnica ziemna wykonana została w czasie /około 1971 – 72 r./, gdy przepisy prawa budowlanego dla takiego obiektu nie wymagały pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia. Konsekwencją tak poczynionych ustaleń jest stwierdzenie, że postępowanie nadzorcze nie miało przedmiotu, zatem należało je umorzyć, gdyż organy nadzoru budowlanego są powołane do kontroli zgodności wykonanych robót budowlanych i obiektów z przepisami prawa.
Z tego powodu organy te nie mogły uczynić zadość żądaniom skarżącego, który w istocie kwestionuje naruszenie granicy działki 217. Sąd tym problemem nie zajmował się, gdyż sprawowany przez sąd administracyjny zakres kontroli nie zezwala na ocenę spraw dotyczących naruszenia prawa własności. Jeżeli faktycznie podniesione przez skarżącego okoliczności wystąpiły, a państwo B. dopuścili się naruszenia własności i granicy działki nr 271 to osoby zainteresowane mogą podjąć działania ochronne. W sytuacji gdy granica działki nr 217 została naruszona, a jest to niewątpliwe, to ochronę przed takim naruszeniem gwarantuje prawo cywilne i stosowne powództwo.
Jeżeli granica między sąsiadami jest sporna to najpierw trzeba dokonać rozgraniczenia nieruchomości w postępowaniu rozgraniczeniowym.
Z akt sprawy nie wynika, aby taki spór istniał, choć z twierdzeń skarżącego istnienie takiego sporu można domniemywać.
Brak przedmiotu postępowania stosownie do treści art. 105 k.p.a. skutkować musi jego umorzeniem, dlatego Sąd oceniając decyzję nie może dopatrzyć się naruszenia prawa, które miałoby skutkować uchyleniem decyzji.
Z tych powodów Sąd mając na uwadze treść art. 151 prawa o p.s.a. skargę oddalił.