Uzasadnienie
Warunkiem zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości jest jego zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Niewątpliwie o zgodności można mówić wtedy, gdy plan określa przebieg tej drogi /tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 marca 1995 r., III ARN 7/95, OSNAPU 1995 nr 17 poz. 213/. W sytuacji jednak, gdy plan takiej drogi nie przewiduje, należy dokonać wykładni planu, przy czym w konkretnym stanie faktycznym należy mieć na uwadze, iż część działki objętej podziałem położona jest w terenie przeznaczonym pod zabudowę. Przez zabudowę należy rozumieć zaś budowle i urządzenia służące do funkcjonowania miast i wsi /art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce gruntami/. Jeśli chodzi o urządzenia, to niewątpliwie są nimi ulice, umożliwiające racjonalne korzystanie z terenu przeznaczonego pod zabudowę.
W sytuacji, gdy plan przeznacza dany teren pod zabudowę i nie zawiera zakazu podziału położonych tam nieruchomości, możliwe jest dokonanie podziału działki nawet w sytuacji, gdy wydzielona w wyniku tego podziału ulica nie była wprost przewidziana w obowiązującym planie. Za takim stanowiskiem przemawia uprawnienie właściciela do realizowania przysługującego mu prawa własności.